عضو شورای اسناد سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران بر جنبه علمی و فضیلت های اخلاقی کامران فانی تاکید کرد.    

احمد مسجد جامعی با نگاهی تاریخی و فرهنگی، از جایگاه شخصیت‌هایی سخن گفت که فراتر از یک رشته و تخصص، در چند حوزه صاحب رأی و اثر بوده‌اند.

او با اشاره به نمونه‌هایی چون علامه محمد قزوینی و کامران فانی، تاکید کرد که این‌گونه چهره‌ها، سرمایه‌های کمیاب فرهنگ ایران‌اند؛ کسانی که عشق و علاقه خود را در پای اعتلای این سرزمین نهاده‌اند.

وی افزود: فانی نیز از همان جنس شخصیت‌هایی بود که نه‌تنها در چند حوزه علمی صاحب‌نظر بود، بلکه دل در گرو اعتلای فرهنگ ایران داشت.

به گفته مسجدجامعی، فانی در کنار دانش گسترده‌اش، صاحب رأی و صاحب نظر بود و همین ویژگی، او را به چهره‌ای اثرگذار بدل می‌کرد.

وزیر اسبق فرهنگ و ارشاد اسلامی، نقش فانی در نظام طبقه‌بندی علوم و کتابداری ایران را یکی از مهم‌ترین میراث‌های او دانست و گفت: تقریبا هیچ کتابخانه‌ای در ایران نیست که ردّی از حضور فانی در آن نباشد؛ چون این طبقه‌بندی‌هاست که امکان رشد و ساختارمند شدن علم را فراهم می‌کند.

وی تاکید کرد: هر جا کتاب و کتابخانه‌ای هست، نام فانی، ولو نانوشته حضور دارد.

مسجدجامعی همچنین به فعالیت‌های فانی در دانشنامه‌ها و آثار مرجع اشاره و بیان کرد: از دایره‌المعارف کودکان و نوجوانان گرفته تا دانشنامه‌های تخصصی و همکاری با پروژه‌های زبان و ادب فارسی، بخشی از فعالیت‌های فانی به شمار می‌آیند.

او یادآور شد که بسیاری از این فعالیت‌ها بدون درج نام فانی انجام شده است، چرا که به گفته خودش، هرگز دنبال اسم نبود.

بخش دیگری از سخنان مسجدجامعی به ویژگی‌های اخلاقی کامران فانی اختصاص داشت. او با نقل خاطراتی از همکاران و منتقدان فانی گفت: فضل فانی از فضیلتش کمتر نبود. به گفته او، فانی دانسته‌هایش را بی‌دریغ در اختیار دیگران می‌گذاشت، از نقد استقبال می‌کرد و حتی منتقدانش را به گفت‌وگو و همکاری دعوت می‌کرد. مسجدجامعی این رویکرد را نشانه‌ای از تواضع واقعی دانست، نه تواضع نمایشی.

او افزود: فانی به ‌شدت به خواندن باور داشت و خود را بیش از هر چیز «خواننده» می‌دانست و می‌گفت «وقت ما محدود است؛ اگر قرار است کاری بکنیم، بهتر است بخوانیم.» به گفته مسجدجامعی، همین باور، او را به یکی از دقیق‌ترین راهنمایان پژوهشگران و دانشجویان بدل کرده بود.

مسجدجامعی در پایان، با اشاره به وارستگی مالی و استقلال فکری کامران فانی اذعان کرد: در دوره‌ای که این ویژگی‌ها کمیاب شده، فانی نمونه‌ای روشن از سلامت، آزادگی و رواداری بود؛ کسی که علم، اخلاق و مسئولیت فرهنگی را توأمان با خود داشت.