نقد و بررسی کتاب مینودر(باب الجنه) زنده یاد محمد علی گلریز با همکاری اداره کل کتابخانه های عمومی استان قزوین در مرکز اسناد و کتابخانه ملی قزوین برگزار شد. به گزارش روابط عمومی مرکز اسناد و کتابخانه ملی استان قزوین، در این نشست محمد رضا حمیدی نژاد گفت؛ جلد اول کتاب مینور نخستین بار سال ۱۳۳۷ در انتشارات دانشگاه تهران چاپ شد. این نویسنده و ناشر قزوینی افزود: کتاب تا سال ها تجدید چاپ نشد و در سال ۱۳۵۰ نایاب شد ولی پس از انقلاب اسلامی با تلاش دکتر انصاری جلسه ای بین انتشارات ما و فرزند مرحوم گلریز (کسری) برگزار در نتیجه جلد اول تجدید چاپ و جلد دوم هم به چاپ رسید. حمیدی گفت؛ با آنکه در آن سالها کاغذ کم بود ولی تجدید چاپ جلد اول در ۱۳۶۷ در سال ۱۳۶۷ و جلد دوم هم برای اولین بار در سال ۱۳۶۸ چاپ و منتشر گردید.

محمد علی حضرتی گلریز را روایتگر بناها و مکان هایی دانست که امروز هیچ اثری از آنها باقی نمانده است. به گفته حضرتی، گلریز مکتب خانه رفته، مدارس جدید را دیده، به انجمن بلدیه آمده، منشی گری کرده، سفرهای زیادی داشته، مشاهداتش را با جزئیات و خط زیبا نوشته، بناها و اماکن زیادی را به مانند سفرنامه نویسان اروپایی با دقت طراحی کرده است و از همه اینها در نگارش مینودر به درستی استفاده کرده است. این قزوین پژوه گفت؛ مرحوم گلریز در یکی از ماموریت هایی که به قزوین داشت. گزارشی از وضع موجود شهر تهیه می کند که این دست نوشته ها هسته اولیه کتاب در سال ۱۳۰۹ می شود. حضرتی افزود: گلریز ۱۳۳۵ مینودر را برای چاپ به دانشگاه تهران می دهد، دکتر صفا و دکتر مسعود کیهان به چاپ کتاب کمک می کنند، در آن زمان دانشگاه تهران فقط کتاب دانشگاهی چاپ می کرده ولی می پذیرند نوشته های یک سرهنگ بازنشسته هم در فهرست انتشارات دانشگاه تهران قرار گیرد که نشان از شأن علمی آن دارد. امروز با جرأت می توان گفت؛ اگر کتاب مینودر نبود در مورد بسیاری از بناهایی که امروز وجود ندارد اطلاعی نداشتیم، ایشان از ۱۶۴ آب انبار و ده ها کتیبه نام برده که فقط ۱۶ مورد باقی مانده است.