
مقدمه
" رسائل و گزیدههایی به خط حکیم ملاصدرای شیرازی" یا " سفینه ملاصدرا" اثری نفیس و منحصر به فرد از صدرالدین محمدبن ابراهیم شیرازی(979-1050ق.)، مشهور به ملاصدرا از علما و فیلسوفان عصر صفوی و بنیانگذار مکتب فلسفی حکمت متعالیه است.
ملاصدرا آثار بسیار ارزشمندی در موضوعاتی چون فلسفه، کلام، عرفان و تفسیر دارد. از میان این آثار نسخه خطی "سفینه ملاصدرا" اثری ارزشمند و گرانقدر به خط او است. این نسخه در گنجینه نسخههای خطی کتابخانه ملی با شماره 19164 نگهداری میشود.
سفینه ملاصدرا مجموعهای با مضامین عرفانی، ادبی، فلسفی و کلامی است. ملاصدرا در این نسخه گزیدهای از آثار، یا در برخی موارد متن رسالات برخی علما، فیلسوفان و شعرای پیش از خود را گردآورده است. از آن میان میتوان به این موارد اشاره کرد: وصایایی از کتاب" الفتوحات المکیه" محیالدین عربی، اشعاری از "منطقالطیر" عطار، منتخبی از" گلستان" و" بوستان" سعدی، رساله در " ماهیت عشق" اخوانالصفا، اشعاری از "گلشن راز " شبستری، رساله "وجودیه"سیدشریف جرجانی، رساله "سرالصلوه" ابنسینا، رساله "الزوراء" محمد دوانی، منتخبی از "حدیقه "حکیم سنایی، منتخبی از " جام جم" اوحدی اصفهانی، منتخبی از " اسرارنامه" عطار و...
محمدباقر استرآبادی مشهور به میرداماد (969 – 1040ق.) در چند برگ از این نسخه مطالبی نوشته است.
"سفینه ملاصدرا" در 394 صفحه در سال 1004 ق. کتابت شده است. ملاصدرا آن را با خط نستعلیق خاصی متمایل به خط تحریری کتابتی یا مایل به شکسته انتساخ کرده است. عناوین و نشانهای آن با مرکب سرخ و کاغذ آن اصفهانی است.
سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران این اثر نفیس را به سبب اهمیت و منحصر بودن آن در جهان در سال 1388 شمسی با عنوان " رسائل و گزیده هایی به خط حکیم ملاصدرای شیرازی" چاپ و منتشر کرده است.