عبدالحسين حائري صاحب نظریه " بازنویسی تاریخ علم بر اساس بازنویسی فهارس نسخ خطی" بوده که شهرتي جهانی را نیز برای وی به ارمغان داشت.
به گزارش روابط عمومی سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران، استاد عبدالحسین حائری کتاب‌شناس، فهرست‌نگار و نسخه‌پژوه ایرانی‏ در سن 88 سالگی درگذشت. وی متولد سال 1306 در قم بود و از دوران کودکی خواندن و نوشتن قرآن را در خانه و مکتب خانه فراگرفت. سپس نزد پدرش، مقدمات عربی و بعضی کتاب‌‌های لغت و دروس مدرسه‌‌ای را آموخت. وي سطوح عالی فقه و اصول را تا سن 19سالگی نزد اساتیدی چون مرتضی حائری (دایی‌اش)، محمد صدوقی، و سید محمدرضا گلپایگانی به پایان رساند. پس از آن نزد بزرگاني همچون آیات عظام محمدتقی خوانساری، صدرالدین صدر، محمد حجت و حسین طباطبایی بروجردی دروس خارج فقه را گذراند و در سن ۲۴ سالگی به درجه اجتهاد نائل شد. وي در سال 1330 به تهران آمد و فعاليت خود را به عنوان فهرست‌نويس نسخه‌هاي خطي در كتابخانه مجلس آغاز كرد. وي همزمان به مدت 17 سال عضو هیئت مؤلفان لغت‌نامه دهخدا بود و بر چاپ چند جلد از آن نیز نظارت داشت. حائری بیش از نیم قرن (تا سال1387) در کتابخانه مجلس شورای اسلامی مشغول به خدمت بود و نزدیک به ۲۰ سال از این دوران، سمت ریاست این کتابخانه را بر عهده داشت. وی صاحب نظریه بازنویسی تاریخ علم بر اساس بازنویسی فهارس نسخ خطی بوده که شهرتي جهانی را نیز برای وی به ارمغان داشت.
وي از چهره‌هاي ماندگار علمي و فرهنگي و برگزيده‌ي نخستين دوره‌ي آيين بزرگداشت حاميان نسخ خطي بود.
اخبار تکمیلی متعاقبا اعلام می شود.