واقعه عاشورای سال 61 قمری، نه حادثه‌ای تاریخی و ساکن، بلکه الگویی حیات‌آفرین و رویدادی زنده، جاری و ساری در همه زمان‌ها و مکان‌هاست. درس‌های زندگی‌بخش این رخداد عظیم و حماسه ماندگار در همه اعصار می‌تواند چراغ راه مردمانی باشد که در جست‌وجوی حقیقت گام برمی‌دارند.
قیام سیدالشهدا الهام‌بخش و سرمشق برای همه جوامع است. جامعه‌ای که با مکتب حسینی زیست کند از ویژگی‌هایی برخوردار می‌شود که در آن اخلاق و فضیلت به اوج می‌رسد. اصلاً رمز ماندگاری عاشورا در همین چیرگی اخلاق بر بی‌اخلاقی، چیرگی منطق بر بی‌منطقی، چیرگی فرهنگ بر بی‌فرهنگی، چیرگی آزادگی بر اسارت، چیرگی عدالت بر تبعیض و پیروزی خون بر شمشیر است. اکنون که چهره کوچه‌های شهر به احترام سالار شهیدان و حماسه جاوید عاشورا سیاهپوش شده و عزاداری و زنده نگهداشتن نهضت حسینی مهم‌ترین اولویت مردم است، باید در خلوت خود به این سؤال پاسخ دهیم که آیا عملکردمان نیز با سیره و منش امام حسین(ع) نسبتی دارد یا عشق ما به آن امام همام تنها در ظواهر خلاصه می‌شود؟ اگر از چشمه جوشان سراسر کمال و اخلاق عاشورا جرعه‌ای نصیب‌مان شود، آنگاه کاری شایسته کرده‌ایم.
ویژگی‌ها و شاخصه‌های منحصر به فرد عاشورا از چنان غنایی برخوردار است که این طور گسترده و فراگیر همه طبقات و اقشار جامعه را در بر گرفته و همه مردم از هر صنف و گروه و تیره و نژادی در رستاخیز عاشورا برای ارادت ورزیدن به مقام شامخ
امام حسین(ع) از یکدیگر سبقت می‌گیرند. فرهنگ عاشورا به عنوان بخشی از هویت جامعه ایرانی حامل بار معنایی عمیقی است که موجب همبستگی و همنوایی مردم از پیر و جوان و زن و مرد در این آیین می‌شود و یک حرکت مدنی خودجوش را در بالاترین سطوح رقم می‌زند. رنگ و بوی حسینی جامعه اگر در عمق ریشه‌های باور مردم نفوذ کند، آن گاه در برابر بسیاری از آسیب‌ها و ضعف‌ها مقاوم و از گزند مخاطرات مصون خواهد ماند و چنین جامعه‌ای هرگز بی‌عدالتی و تبعیض را برنخواهد تافت.
در جامعه حسینی دروغ، ریا، نفاق و دورویی راه به جایی نمی‌برد و اگر بخواهیم در رکاب سیدالشهدا باشیم، باید جسم و جان خویش را از هر ناخالصی تهی کنیم.
محرم و صفر، همان طور که به گفته بنیانگذار فقید جمهوری اسلامی ایران، مایه زنده ماندن اسلام است، فرصتی هم برای اصلاح خویش و شست‌وشو دادن جان غبار گرفته در زلال محرم فراهم می‌کند.
اگر به حقیقت مفهوم عطش امام حسین(ع) و یارانش پی ببریم، آن گاه برای همیشه از دریای معرفت آنان سیراب خواهیم شد. اگر حقیقت ایثار، فداکاری و رشادت قمر بنی‌هاشم را درک کنیم در زندگی‌مان ادب و اخلاق جایگاه والایی می‌یابد و اگر به عمق حرکت زینب کبری(س) و کاروانسالار اسرا پی ببریم، آن گاه زینب‌وار فریاد عدالت سر خواهیم داد و ننگ ابدی ذلت را بر پیشانی یزیدیان خواهیم نشاند. اگر فضایل و مراتب عرفانی حسین(ع) را در کارزار عاشورا درک کنیم، ما نیز به خیل سپاه او خواهیم پیوست. کربلا صحنه ماندگار حماسه و ایثار، یک تصویر ایستا و ساکن نیست، بلکه تابلویی پویا و زنده است. کربلای امروز ما فراتر از مرزهای جغرافیایی در سوریه و لبنان و فلسطین است و سرداران رشید و جوانان جان بر کفی که با عنوان مدافعان حرم به پیکار با تروریست‌ها مشغولند، قطعاً کاری حسینی می‌کنند. همچنان که در دوران دفاع مقدس با الهام گرفتن از آموزه‌های عاشورا به دفاع از کیان این سرزمین پرداختند و نیز در فرآیند پیروزی انقلاب اسلامی، نگرش و فرهنگ حسینی بود که جهت و مسیر انقلاب را تا رسیدن به پیروزی و غلبه بر طاغوت نشان داد.
یزیدیان امروز گروه‌های مرتجع و متعصبی هستند که با تفسیر نابخردانه از اسلام، روح سازگاری و صلح‌طلبی اسلام را به محاق برده و چهره‌ای خشن از اسلام را تبلیغ می‌کنند. امروز اسلام عزیز در اوج بی انصافی دستگاه‌های تبلیغاتی با تصویری مخدوش ارائه می‌شود و ما وظیفه داریم تا با استفاده از همه ظرفیت‌ها و ابزارهای موجود، از رسانه گرفته تا دیپلماسی، چهره واقعی اسلام را به جهانیان نشان دهیم. باید ندای حقیقی اسلام را لبیک بگوییم و کاری حسینی کنیم. و چه زیبا گفت معلم شهید، علی شریعتی که «آنان که رفتند کاری حسینی کردند، آنان که ماندند باید کاری زینبی کنند و گر نه یزیدی‌اند»، همان حسینی که «بیشتر از آب، تشنه لبیک بود.»

منبع: روزنامه ايران