درآستانه اربعين حسيني، نشست امام حسين(ع) و آگاهي به شهادت براساس كلام، حديث و تاريخ با حضور سعيد طاوسي مسرور درانديشگاه فرهنگي برگزار شد.
به گزارش روابط عمومي سازمان اسناد و كتابخانه ملي جمهوري اسلامي ايران؛ سعيد طاوسي مسرور درنشست امام حسين (ع) و آگاهي به شهادت براساس كلام، حديث و تاريخ كه درانديشگاه فرهنگي برگزارشد گفت: اربعين امام حسين (ع) همواره يكي از موضوعات مورد توجه اصحاب كلام بوده و مباحث متعددي پيرامون آن مطرح شده است. علم امام حسين به شهادت نيز يكي از بحث هاي مورد توجه اهل سنت و تشيع است و همواره با شبهات متعددي روبرو بوده است.
او افزود: درباره آگاهي امام حسين (ع) به شهادت اش در روز عاشورا در كربلا كتاب هاي متعددي نوشته شده و يكي از مهمترين اين آثار كتاب "شهيد جاويد" تاليف مرحوم "صالح نجف آبادي" است كه در دهه 40 نوشته شده است و انتشارآن بازتاب هاي متعددي نيز درپي داشت. حتي گزارش هاي مبني بر جمع آوري نذورات و كمك هاي مالي براي تاليف كتاب هايي در رد اين كتاب موجود است و براثر دعواي مخالفان و موافقان تعدادي نيز كشته شده اند.
به گفته اين پژوهشگر دين؛ صالحي نجفي نگاه تاريخي به مقوله عاشورا دارد و او دراين كتاب قصد دارد به مخاطب نشان بدهد كه امام حسين (ع) براي برپايي حكومت اسلامي قيام كرد و شهيد شد. براي اهل سنت و شيعه قيام امام حسين غيرقابل انكاراست و كتاب هاي متعددي درباره علم امام حسين ازشهادت درعاشورا نوشته شده است.
او افزود: بي شك امام حسين(ع) براي احياي حكومت اسلامي قيام كردند و اين موضوع تناقض و تضادي با علم او ندارد. منظورازعلم امام علم لدني است و اين علم كسب كردني نيست و متصل به علم الهي است. ازنظرمكتب شيعه علم لدني امام حسين(ع) اثبات شده است. درقرآن نيزبارها درباره علم لدني سخن به ميان آمده است.مثلا درآيه 26 سوره مباركه جن مي گويد:" غيب نزد خداست و هيچ كس بر آن آگاهي نمي يابد مگر رسولان پسنديده درگاه الهي."
طاوسي مسرور گفت: شاگردان امام باقر(ع) همه به علم لدني امام حسين (ع) باور داشتند. يكي از مواردي كه براي پذيرفتن جانشين امام بعد مطرح بوده علم لدني و معرفي امام پيشين است. بسياري از پيروان ائمه كمتر به سفارش امام توجه كرده اند چون معتقد بودند كه امام براي مصونيت جان امام بعدي تقيه مي كند. مثلا امام محمد جعفر(ع) براي اين كه جان جانشينش درامان باشد چهارنفررا به عنوان جانشين خود معرفي مي كند يكي ازآنها خليفه بود چون خليفه حكم كرده بوده كه قتل جانشين امام جايزاست و امام مي خواست با اين كار جان جانشينش درامان باشد..
او افزود: زماني كه امام جواد به امامت رسيد خردسال بود و چون پيروان امام پيشين نمي توانستند او را به دليل خردي سنش به عنوان امام بپذيرند، دو باردرفاصله زماني دوساله او را درحضور بيش از 80 تن ازبزرگان شيعه مورد پرسش قرار دادند تا علم او برآنها آشكار شود و بتوانند او را به عنوان امام بپذيرند. اين نشان مي دهد كه علم لدني چقدر براي پذيرفتن جانشين امام اهميت داشته است.
اين پژوهشگر ديني گفت: اگرعلم لدني امام حسين (ع) را نپذيريم، بي شك او دركربلا كشته نمي شد چون احتمال پيروزي امام بالا بود. خداوند درسوره بقره به صراحت مي گويد "خودتان را به هلاكت نيندازيد " امام حسين (ع) چون علم لدني داشت و به قضاي الهي راضي بود چاره جز رفتن به كربلا را نداشت. امام حسين(ع) يك شب پيش ازعاشورا از سپاه دشمن يك روز مهلت خواست او اگرعلم لدني نداشت مي توانست از ميدان جنگ بگريزد. امام حسين مي دانست كه يك تنه با امپراتوري بزرگي روبروست و براي همين تن به تسليم نداد.
طاووسي مسرور با اشاره به علم لدني امام حسين نسبت به شهادت اش در روزعاشورا گفت: برخي معتقدند كه امام حسين مي توانست به كربلا نرود و شهيد نشود اما سرنوشت امام حسين ازجنس قضاي محتوم است و نمي توان آن را تغيير داد. خدا در آيه 154 سوره آل عمران خطاب به كساني كه معتقد بودند اگرياران پيامير درجنگ احد شركت نمي كردند شهيد نمي شدند، مي گويد اگر اين افراد به هر دليلي در خانه مي ماندند چون حكم قضا براي آن ها صادر شده بود نمي توانستند از مرگ بگريزند و مرگ آن ها را در برمي گرفت.
او افزود: دراخبار متعدد نيزدرباره شهادت امام حسين درعاشورا سخن گفته شده است.حضرت علي(ع) سال ها پيش از وقوع اين واقعه از شهادت فرزندش در كربلا آگاهي داشته است و در حديثي به وضوح اين موضوع مطرح شده است كه اين حديت در احاديث شيعه و سني مشترك است. در اين حديث آمده كه حضرت امير مقداري از خاك كربلا را در شيشه اي مي ريزد و به يكي از همسرانش مي دهد و مي گويد زماني كه امام حسين (ع) در كربلا شهيد شود اين خاك سرخ خواهد شد. در احاديث همچنين از رسول اكرم نقل شده كه حضرت زهرا (ع) در روز محشر براي شهادت امام حسين(ع) براي دادخواهي حضور خواهد داشت. همه اين موارد نشان مي دهد كه امام حسين نسبت به شهادت اش در روز عاشورا آگاهي داشته است. به گفته مسرور امام حسين(ع) به هيچ يك از يارانش جنگ مقابل سپاه يزيد را تكليف نكرده است به جز دو گروه آل هاشم و آل عقيل. از آل عباس حتي يك نفر نيز در سپاه امام حسين حضور نداشت.
او در پايان سخنانش افزود: امام حسين (ع) هيچ گاه به قصد شهادت به كربلا نرفت او براي احياء دين به كربلا رفت.امام حسين مي خواست به تكليفش عمل كند. در اسلام چيزي به اسم قصد شهادت نداريم. شهادت نتيجه قيام امام حسين (ع) است نه هدف اش.
اين نشست با همكاري گروه پژوهش هاي ايران شناسي و اسلام شناسي و گروه تاريخ موسسه اشراق در انديشگاه فرهنگي برگزار شد.