
دکتر غلامرضا اعوانی در 5 اسفند 1321 در شهر سمنان در یک خانواده بسیار متدین متولد شد. از همان کودکی به همراه پدر به مجالس قرآن، روضه خوانی و محافل علمی و ادبی می رفت و مدتها شاگرد دایی خود، مرحوم ملا علیرضا شیوایی بود.
او همزمان با گذراندن دوره دبیرستان در رشته ادبی، جامع المقدمات و سیوطی را نیز نزد اساتید فرا گرفت. پس از گرفتن دیپلم در سال 1340 ، در امتحان بورس دانشگاه آمریکایی بیروت (A.U.B) شرکت کرد و به عنوان تنها دانشجوی فلسفه ایران در این دانشگاه قبول شد و لیسانس خود را در رشته فلسفه گرفت. وی در دانشگاه بیروت به مطالعه فلسفه غرب پرداخت و زیر نظر اساتیدی چون، پروفسور اسکات، ماجد فخری و استاد حسین نصر به کسب علم پرداخت.
دکتر اعوانی در سال 1345 به ایران بازگشت و در همان سال در آزمون کارشناسی ارشد دانشگاه تهران شرکت کرد و در رشته فلسفه اسلامی به تحصیل پرداخت و از محضر اساتیدی چون حائری یزدی، فردید، مهدوی، شعرانی بهره مند شد. علاوه بر این در خارج از دانشگاه نیز، در انجمن حکمت به صورت خصوصی نزد اساتید متبحر فلسفه به مطالعه وتحقیق پیرامون فلسفه و عرفان ادامه داد. دکتر اعوانی رساله خود را با عنوان «احد، عقل ونفس در فلسفه افلوطین و تأثیر آن در حکمت اسلامی با تأکید خاص بر آثار سهروردی» دفاع کرد.
دکتر اعوانی از سال 1347 در دانشگاه شهید بهشتی شروع به تدریس فلسفه نمود و تا کنون نیز در مراکز متعددی به تدریس مشغول است.
از مهمترین آثار ایشان می توان تصحیح اعلام النبوه، ترجمه جلد چهارم تاریخ فلسفه کاپلستون و همکاری در تدوین فرهنگ فلسفه اشاره کرد.