بنیان انقلاب اسلامی در سال 1357 در واقع، قیام 15 خرداد بود. در بهمن 1341، شاه اصلاحاتی موسوم به «انقلاب سفید» را به آرای عمومی گذاشت که در واقع، اصلاحات آمریکایی بود، یعنی یک برنامهی شش ماد
نمایشگاه مجازی گروهِ ایران شناسی و اسلام شناسی، اداره کل اطلاع رسانی مشتمل بر معرفی منابع غیر فارسی مربوط به قیام 15 خرداد
به مناسبت گرامیداشت پنجاهمین سالروز این قیام حماسی که منجر به انقلاب اسلامی ایران شد .
با تأکید بر استمرار آرمانهای حضرت امام خمینی (ره) و ولایتِ فقیه
بنیان انقلاب اسلامی در سال 1357 در واقع، قیام 15 خرداد بود. در بهمن 1341، شاه اصلاحاتی موسوم به «انقلاب سفید» را به آرای عمومی گذاشت که در واقع، اصلاحات آمریکایی بود، یعنی یک برنامه ی شش مادهای که اصلاحات ارضی و تغییرات دیگر را شامل می شد. از آنجا که این تصمیم با احکام مقدس دین مبین اسلام مغایرت داشت، امام خمینی (ره) در واکنش به رفراندوم، آن را خلاف شرع و قانون اساسی و تجاوز به حریم اسلام دانستند. اسدالله اعلم، وزیر وقت رژیم بر سخت گیریهای خود علیه روحانیون افزود. در دوم فروردین 1342 بود که نیروهای امنیتی و کماندوهای رژیم با حمله به مدرسهی فیضیه ی قم شماری از طلاب را به خاک و خون کشیدند.
امام (ره) در 13 خرداد 1342 هم زمان با چهلم شهدای مدرسه ی فیضیه اصلاحات ارضی را «اصلاحات آمریکایی» خواندند و دوران پهلوی را با بنی امیه، شاه را با یزید و حمله به فیضیه را با واقعه ی کربلا مقایسه کردند و آمر آن را اسرائیل دانستند که به دست عوامل او در کشور فاجعه آفریدند. ایشان فرمودند که شاه آدم بدبختی است. روز عاشورا در تهران عکس امام (ره) توسط تظاهرکنندگان بالا رفت و مردم مقابل کاخ مرمر شعار سر می دادند: «مرگ بر دیکتاتور!»، «خمینی! خمینی! خدا نگه دار تو!»، «بمیرد، بمیرد دشمن خونریز تو!»
این رویداها قدرت و عظمت مراجع عظام و مخالفان شاه و رهبری امام (ره) را تثبیت کرد که پانزده سال بعد، یعنی در 1357 به فضل الهی، با انقلاب اسلامی توانست شاه را سرنگون، سلسله پهلوی را نابود و جمهوری اسلامی ایران را که «انفجار نور» بود در ایران بنیان گذاشت.
برای مشاهده متن مقالات روی عنوان کلیک کنید.
