اسناد بهارستان، فصلنامه‌ای در حوزه‌ی اسناد است كه قصد دارد به یاری اهل قلم، با انتشار اسناد مكتوبی كه نخستین بار از دل بایگانی‌ها بیرون می‌آید و نیز اسناد شفاهی مراكز آرشیوی، اطلاعات آن‌ها را در دسترس پژوهشگران قرار دهد، تا بر این اساس، پژوهش‌های علمی مستند، نگاشته و منتشر گردد.

بر همین پایه، در خصوص فصلنامه‌ی اسناد بهارستان و تولید علم، چندین نكته درخور نگرش است:

نخست آن‌كه اغلب مقالاتی كه در این فصلنامه نگاشته می‌شود، با توجه به ماهیت اسنادی آن، معرفی كننده‌ی اسناد نویافته‌ای است كه اغلب منتشر نشده‌ ا‌ست و ‌حاوی گزاره‌های نویافته‌ی مهم، مؤثر، بكر و ناشناخته‌ی بسیاری می‌باشد.

البته برخی از مقاله‌های این فصلنامه نیز، صرفاً به ارائه‌ی تصویر و فهرست مجموعه‌ای از اسناد و یا بازخوانی آن‌ها می‌پردازد كه همین هم، اغلب نتیجه‌ی هوشیاری و آگاهی نگارندگان در گزینش آن اسناد از میان هزاران و بلكه میلیون‌ها برگ‌ سند موجود به شمار می‌آید و چه بسا ناهمواری‌های ممتنع سندشناسی و سندپژوهی را برای پژوهشگران آن هموار و سهل نماید.

البته مقالاتی كه صرفاً جنبه‌ی ارائه‌ی سندی دارد، فقط بخشی از این فصلنامه را در بر می‌گیرد و همچنان‌كه ذكر شد، همین هم در مسیر تولید علم ایفای نقش می‌نماید.

نكته‌ی دیگر آن كه، این نشریه اساساً مبتنی بر اسناد است و منابع دیگر ولو با درجه‌ی اعتبار بالا، به عنوان منابع دست دوم در پژوهش‌های مربوط بدان تلقّی می‌شوند. بسیاری از مقالات فصلنامه‌ی اسناد بهارستان، نه صرفاً ارائه دهنده‌ی گزاره‌های بی‌تحلیل و خام، كه حاوی پژوهش‌های مهم و مؤثر و دارای همه‌ی شاخصه‌های تولید علم است و این، یعنی نیل كامل و بی‌واسطه به مقصود.

در نگاهی آماری به این فصلنامه، اطلاعات زیر به دست می‌آید.

تا كنون پنج شماره از فصلنامه‌ی اسناد بهارستان-كه فصلنامه‌ی تخصصی اسناد كتابخانه، موزه و مركز اسناد مجلس شورای اسلامی می‌باشد- منتشر شده است.

از مجموع 157 مقاله‌ی انتشار یافته‌ی این فصلنامه، تعداد 95 مقاله یعنی 61 درصد آن‌ها به طور مستقیم به اسناد آرشیو مجلس و مطالعات پارلمانی استناد كرده ‌است. 13 مقاله یعنی 9 درصد، مرتبط با اسناد مجلس و 49 مقاله یعنی30 درصد، مقالاتی عمومی در حوزه‌ی اسناد است.