طرح تاریخ شفاهی مركز فضانوردی جانسون، در سال 1996 پایه‌گذاری شد و هدف آن، ضبط تاریخ از افرادی است كه اولین بار راه زمین را به فضا و كرة ماه باز كردند. مصاحبه‌شوندگان این طرح عبارت‌‌اند از: مدیران، مهندسان، پزشكان، فضانوردان و سایر كاركنان ناسا، همچنین پیمانكاران هوافضا كه نقش اساسی در برنامه‌های فضائی داشته‌اند. تا كنون با 675 نفر مصاحبه شده است. یكی از آن افراد، «ونس برند» است كه در سال 1966 برای سفر به فضا انتخاب شد، و در سال 1975 یكی از سه كیهان‌نورد طرح آزمایشی سایوز- آپولو بود كه در جریان آن، یك ناو روسی با دو كیهان‌نورد به سفینة سه نفرة امریكائی آپولو پیوست. این كار در زمان خود یك واقعة استثنائی به شمار می‌رفت و نخستین پرواز بین‌المللی بود. هفت سال بعد، برند دومین سفر فضائی‌اش را با كیهان‌پیمای شاتل انجام داد. او، بعداً موفق به انجام دو پرواز دیگر هم شد و در زمان دومین سفرش 59 ساله بود. در این مصاحبه، برند به اهمیت این مأموریت مشترك و جنبه‌های آموزشی آن اشاره كرده و این‌كه چگونه این دو فضاپیما در نهایت به هم پیوستند.

لازم به یادآوری است كه پروژة آزمایشی آپولو- سایوز، نخستین مأموریت فضائی مشترك بین آمریكا و شوروی و نخستین همكاری فضائی بین‌المللی بود. این مأموریت در ۲۴م تیر ۱۳۵۴ مصادف با ۱۵م ژوئیه ۱۹۷۵ آغاز شد و در طی آن، فضاپیمای آمریكائی آپولو و فضاپیمای روسی سایوز، در مدار زمین به هم رسیدند و فضانوردان آن‌ها با هم عملیات مشتركی به انجام رساندند. پروژة آپولو- سایوز چه به لحاظ فنی و چه از نظر سیاسی، عملیات مهمی محسوب می‌شود.

این پروژه، در اصل برنامه‌ای نمادین و سیاسی در دوره‌ای از تنش‌زدائی بین روابط ابرقدرت‌های شرق و غرب بود. با این حال، فضانوردان در طی آن آزمایش‌های علمی و فنی مهمی به انجام رساندند. از جملة آزمایش‌های علمی می‌توان به ایجاد خورشیدگرفتگی مصنوعی آپولو اشاره كرد، تا فضانوردان روسی در سایوز بتوانند از این فرصت بهره بگیرند و نخستین بار از فضا از تاج خورشید عكس‌برداری كنند. همچنین پروژة آپولو- سایوز برای مهندسان آمریكائی و روسی این امكان را فراهم ساخت تا كاركرد سامانه‌های فضائی متفاوتشان را با هم هماهنگ كنند. نتایج این هماهنگی، بعدها برای اتصال فضاپیمای شاتل آمریكا به ایستگاه فضائی میر و نیز ساخت ایستگاه فضائی بین‌المللی به كار رفت.