21م مرداد 1276ش.، سالروز اعدام میرزارضای كرمانی است. وی، فرزند ملاحسین عقدائی معروف به ملاحسین پدر است و در كرمان دیده به جهان گشود. پدرش ملاحسین، در زمان حكومت طولانی محمداسماعیل‌خان وكیل‌الملك در كرمان، به دلیل ظلم و ستمی كه بر او رفته بود، مهاجرت كرد و به یزد رفت. میرزامحمدرضا به هنگام تحصیل و طلبگی در یزد، روضه‌خوانی و پامنبرخوانی می‌كرد. او، از یزد به تهران آمد و به دست‌فروشی و سمساری پرداخت.

وی، یكی از پیام‌رسانان میرزای شیرازی در باب تحریم تنباكو بود كه همگان را به اطاعت از مرجع تقلید عصر فرامی‌خواند. میرزارضای كرمانی كه اولین قتل سیاسی را در تاریخ معاصر ایران رقم زد ناصرالدین‌شاه را درخت كهنة پوسیده‌ای می‌دانست كه در زیر آن انواع جانوران موذی جمع شده‌اند و با این انگیزه به سوی ناصرالدین شاه شلیك كرد. او، پس از ترور شاه دستگیر شد. ظاهراً مظفرالدین‌شاه مایل به قتل میرزارضا نبود، ولی بالأخره تصمیم خود را گرفت. میرزارضا را برای بردار كردن به میدان مشق بردند. یك نقل قول شفاهی می‌گوید، هنگامی كه امیرتومان ارغون پدر سرهنگ ارغون - كه مسئول دار زدن میرزارضا بود و او را برای دار زدن می‌برد- گفت: پدرسوخته شاه را كشتی، حالا می‌بینی كه می‌برند دارت بزنند.  میرزارضا در جواب گفت: پدرسوخته خودت هستی. اگر تو بمیری سگ و گربه هم به تشییع جنازه‌ات نخواهند آمد. ولی می‌بینی كه برای اعدام من این همه تشریفات برگزار كرده‌اند! گفته می‌شود وصیت كرده بود، روی سنگ قبرش بنویسند: محب آل محمد، غلام هشت و چهار/ فدای مردم ایران، رضای شاه‌شكار!