در این نشست که با عنوان «کتیبه داریوش در کانال سوئز» و با حضور علاقه‌مندان به تاریخ، فرهنگ و زبان ایران برگزار شد، ابعاد تاریخی، سیاسی، زبانی و متن‌شناختی این کتیبه به عنوان یکی از مهم‌ترین اسناد برای شناخت زبان فارسی باستان و اندیشه ایرانی بررسی شد.

جهانپور با تشریح پیشینه حفر آبراه میان رود نیل و دریای سرخ، نقش داریوش هخامنشی در تکمیل این پروژه را تبیین کرد و با استناد به شواهد تاریخی و باستان‌شناختی، اهداف سیاسی، نظامی و اقتصادی این اقدام را مورد بررسی قرار داد. وی همچنین با خوانش و تحلیل متن کتیبه، به شباهت‌های واژگانی میان فارسی باستان و فارسی امروز اشاره کرد و نشان داد که بسیاری از واژه‌های این متن همچنان در زبان فارسی کاربرد دارند.

این پژوهشگر زبان‌های باستانی در بخش دیگری از سخنان خود، مفهوم «شادی» را یکی از کلیدواژه‌های مهم اندیشه ایران باستان و کتیبه‌های هخامنشی برشمرد و با اشاره به تکرار این مفهوم در کتیبه‌های داریوش، آن را فراتر از معنای رایج امروزی و نمادی دانسته و افزود: در جهان‌بینی ایرانی، شادی صرفاً به معنای خوشحالی نیست، بلکه مفهومی عمیق و مرتبط با نظم، تعادل، آرامش و کمال آفرینش به شمار می‌رود.

وی با استناد به متون پهلوی و نمونه‌هایی از ادبیات فارسی، از فردوسی و نظامی تا اخوان ثالث و شفیعی کدکنی، تداوم این مفهوم در سنت فکری و ادبی ایران را تبیین نمود.

سلسله‌نشست‌های «بزم‌آورد پارسی؛ فرازهایی از تاریخ و فرهنگ ایران» با هدف معرفی جلوه‌های گوناگون تاریخ، زبان و فرهنگ ایران، دوشنبه‌های تیرماه 1405 از ساعت ۱۷ تا ۱۹ در مرکز اسناد و کتابخانه ملی شرق کشور در مشهد برگزار می‌شود.