طبق اساسنامه سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران، کتابخانه ملی موسسه ای آموزشی، پژوهشی و خدماتی است. در راستای این تعریف، کتابخانه وظایف زیر را برعهده دارد.
گردآوری: کتابخانه ملی براساس وظایف قانونی خود، ملزم به گردآوری و حفظ منابع با مشخصات زیر است:
سازماندهی: در اجرای این وظیفه، کارهای گوناگونی چون فهرست نویسی، رده بندی، نمایه سازی و چکیده نویسی منطبق با استانداردهای بین المللی انجام می شود.
از سال 1377 کلیه ناشران ملزم به فهرست نویسی پیش از انتشار (فیپا) برای کتاب ها شدند.
علاوه بر این، کتابخانه عهده دار تخصیص شماره استاندارد بین المللی پیایندها (شاپا) و نیز شماره استاندارد بین المللی کتابخانه ها (شابکا) به متقاضیان است.
اشاعه اطلاعات: رئوس فعالیت های کتابخانه ملی در این حوزه به قرار زیر است:
پژوهش: پژوهش در کتابخانه ملی به منظور اعتلا و بهبود فعالیتهای علم اطلاعات و دانش شناسی کشور انجام می گیرد. برخی از فعالیت های پژوهشی آن به شرح زیر است:
علاوه بر فعالیت های ذکر شده که در بخش پژوهش صورت می گیرد، به دلیل ماهیت و وظیفه ی پژوهشی سازمان، در بخش های دیگر نیز فعالیت های پژوهشی صورت می پذیرد.
آموزش: در دهه هفتاد با تاسیس مرکز اموزش عالی کتابداری در دو مقطع کاردانی و کارشناسی کتابداری و اطلاع رسانی، دانشجویانی مشغول به تحصیل شدند. آموزش های ضمن خدمت برای کارکنان کتابخانه ملی و کتابداران سایر سازمان ها، ازدیگر برنامه های آموزشی اجرا شده است.
طبق اساسنامه سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران، هدف سازمان اسناد یا آرشیو ملی جمع آوری و حفظ اسناد ملی ایران در سازمانی واحد است. این کار به منظور فراهم آوردن شرایط و امکانات مناسب برای دسترسی عموم به این اسناد و همچنین صرفه جویی در هزینه های اداری و استخدامی از طریق تمرکز پرونده های راکد وزارتخانه ها و مؤسسات دولتی و وابسته به دولت و امحاء اوراق زائد صورت می گیرد.
تبصره: اسناد مذکور در این ماده شامل کلیه اوراق، مراسلات، دفاتر، پرونده ها، عکس ها، نقشه ها، کلیشه ها، نمودارها، فیلم ها، میکروفیلم ها، نوارهای ضبط صوت و سایر اسنادی است که در دستگاه دولت تهیه شده و یا به دستگاه دولت رسیده است و به طور مداوم و غیر مداوم در تصرف دولت بوده و از لحاظ اداری، مالی، اقتصادی، قضایی، سیاسی، فرهنگی، علمی، فنی و تاریخی به تشخیص سازمان اسناد ملی ایران ارزش نگهداری دائمی داشته باشند.
سازمان اسناد کشور یا آرشیو ملی این هدف را در قالب فعالیت ها و وظایف زیر صورت می دهد:
گردآوری: بخش عمده گردآوری اسناد، از طریق دریافت اسناد راکد بایگانی وزارتخانه ها، سازمانهای دولتی و وابسته به دولت، شرکتها و سایر موسسه ها و همچنین از طریق دریافت از خاندان های قدیمی و شخصیت های تاریخی، با روش های گوناگون (خریداری، اهدا، وقف و امانت) صورت می گیرد.
نظارت و پیگیری: شامل نظارت بر امحای اوراق زاید دستگاه های اداری کشور براساس ضوابط مربوط، تهیه و تدوین مقررات، ضوابط و معیارهایی که وزارتخانه ها و موسسه های دولتی و وابسته به دولت باید در تنظیم و ضبط و نگهداری اسناد و پرونده های خود رعایت نمایند و همچنین تهیه و تدوین ضوابط و استانداردهای لازم جهت فهرست نویسی، نمایه سازی و اسکن اسناد است و نیز ابلاغ آن ها به کلیه واحدهای اسنادی دستگاه های کشور.
سازماندهی: دریافت و تنظیم و فهرست نویسی توصیفی و تحلیل اسناد، آماده سازی و مرمت اسناد با آخرین دستاوردهای علمی در زمینه ی حفاظت و آسیب شناسی و ترمیم آسیب های فیزیکی و شیمیایی و نیز هماهنگی و ارزشیابی اسناد، از جمله فعالیت های این حوزه است.
اشاعه اطلاعات: در این راستا، خدمات به پژوهشگران ومحققان، به صورت های عرضه تصاویر اسناد، ارائه میکروفیلم و میکروفیش، تدوین کتب اسنادی و فصلنامه ی تحقیقات تاریخی گنجینه اسناد انجام می گیرد. برپایی نمایشگاه های تخصصی، از دیگر فعالیت ها در این زمینه محسوب می شود.
پژوهش: تحقیقات متنوعی بر پایه اسناد موجود به منظور کشف نکات مبهم تاریخی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خصوصاً مربوط به دوره های قاجار و پهلوی صورت می گیرد که تا کنون در این زمینه ها 80 عنوان کتاب منتشر شده است. روش های مختلف طبقه بندی، حفظ و نگهداری اسناد و ارائه روش های منطبق با استانداردهای جهانی از دیگر موضوعات پژوهشی است.
آموزش: طیف گسترده ای از آموزش های تخصصی مربوط به اسناد در این حوزه ارائه می شود مانند سند شناسی و سند خوانی، آشنایی با آرشیوهای بزرگ ایران و جهان، کارشناسی بررسی اسناد و مدارک، ویراستاری متون تاریخی، مرمت اسناد و ....
اسناد به عنوان بخشی از یادواره های مشترک مردم جهان، نقش مهمی در حفظ هویت دینی، ملی و فرهنگی گذشته، حال و آینده دارند. بنابراین آرشیویست ها را می توان به معماران و پلسازان تشبیه کرد که گذشته را به آینده پیوند می زنند. اسناد، برای مسئولان، پژوهشگران و ملت ها چراغ راهنمایند. اسناد، هویت دینی، ملی و فرهنگی ملت ها را پاسداری می کنند و در حقیقت «حافظه ملی» را تشکیل می دهند. میراث اسنادی، بخش وسیع و گسترده ای از یادواره ها را در برمی گیرد و در فضای بین المللی، نشانگر تنوع ملت ها، زبان ها و فرهنگ ها به شمار می روند.
نباید فراموش کرد که این یادواره ها بسیار آسیب پذیرند. بسیاری از اسناد با ارزش و منحصربه فرد و حتی مجموعه های کامل آرشیوی و کتابخانه ها در طول تاریخ بر اثر حوادث طبیعی و یا فجایع انسانی بویژه جنگ ها، از میان رفته اند و یا به دلیل غفلت و فراموشی دولت ها و صاحبانشان، پاره یا فرسوده شده اند و در چنان شرایط بدی نگهداری می شوند که هر لحظه امکان نابودی آنها وجود دارد. بخش قابل توجهی از میراث اسنادی در سطوح جهانی، منطقه ای، ملی و استانی به دلایلی مانند اسیدی شدن کاغذ، نوع چرم، پوست، فیلم و نوارهای مغناطیسی نور خورده، گرما، رطوبت و گرد و غبار، از بین رفته اند. حوادث و اتفاقات انسانی در کنار عوامل طبیعی به کتابخانه ها و آرشیوها آسیب می رساند. فقط در سایه اقدامات پیشگیرانه می توان در مقابل حوادثی چون زلزله، سیل، آتش سوزی، گردباد، طوفان، جنگ و نظایر آن، اسناد را سالم نگه داشت. تا کنون از کتابخانه ها و آرشیوهایی که بر اثر جنگ، بمباران و آتش سوزی چه عمدی و چه غیرعمدی از میان رفته است، فهرستی تهیه نشده است.
احتمالاً کتابخانه اسکندریه، مشهورترین نمونه تاریخی در این زمینه باشد. اما چه تعداد گنجینه های شناخته شده و ناشناخته که در جنگ های قسطنطنیه، ورشو، فلورانس یا در جنگ های سال -های اخیر از جمله سارایوو، کابل و بغداد نابود شده است؟ پاسخ روشن نیست. مثال هایی از این دست بسیار است، متأسفانه نمی توان این فهرست را به آخر رساند.
البته بدون اشاره به مجموعه هایی که بر اثر نقل و انتقال آرشیوها یا کتابخانه ها پراکنده و یا دستخوش آسیب هایی شده اند، در فضای ملی هم متأسفانه مثال هایی از این دست وجود دارد. در اینجا به این پرسش اساسی می رسیم که راه چاره چیست؟ به نظر می رسد راه چاره، توجه جدی به احداث ساختمان های جدید و هوشمند و فنی، پرورش نیروهای متخصص و فنی، تأمین تجهیزات مورد نیاز و وضع قوانین و مقررات جدید است. خوشبختانه امروزه، ما یکی پس از دیگری شاهد افتتاح این ساختمان ها در کشورمان هستیم. ساختمان کتابخانه ملی و چند صد متر آنسوتر ساختمان آرشیو ملی (گنجینه اسناد ملی ایران)، از افتخاراتی است که پس از انقلاب اسلامی ایران ساخته شده و با رفع کاستی ها و تکمیل عملیات ساختمانی و تجهیز کامل آن ها، ما به دنیای جدیدی از فعالیت ها، خواهیم رسید.
وجود پایگاه هایی ضروری است تا ثروت و دارایی های ارزشمند ملت مسلمان و انقلابی ایران را در خود نگه دارند؛ زیرا در میان دارایی های ملی، اسناد و کتب آرشیو ملی و کتابخانه ملی، باارزشترین دارایی ها محسوب می شوند. اسناد در واقع هدیه نسل های پیشین به نسل های بعدی هستند و میزان توجه و مراقبت از آن ها، بیانگر و شاخص تمدن کشورها و فرهیختگی ملت هاست.
به طور کلی:
ما با درک جایگاه ویژه سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران که با میلیون ها برگ سند و کتاب ارزشمند، پایگاه رفیع و مهم اطلاع رسانی در جامعه به شمار می رود، برآنیم تا در آینده با سیاست های تحولی، گام هایی بلند و اساسی برداریم. تلاش و پویایی در انجام فعالیت های بین المللی و منطقه ای، توجه به اقتدار اداری در جهت گردآوری اسناد ملی، ایجاد کتابخانه و آرشیو ملی دیجیتال، توجه به فناوری نوین در امر ساماندهی، پردازش و اشاعه اطلاعات، انجام رسالت راهبری و هدایت امور مربوط به کتاب و سند در سطح جامعه، اجرای طرح ها و پروژه های نو، اصلاح قوانین و مقررات، پرورش نیروی انسانی کارآمد و تکمیل عملیات ساختمانی و تجهیز کامل هر دو ساختمان، از جمله اموری است که در آینده بدان همت خواهیم گمارد. اقداماتی که با حمایت مسئولان محترم و همکاری کارکنان متدین، آگاه و دلسوز سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، منجر به یک انقلاب اطلاعاتی در کشور و منطقه خواهد شد. امیدوارم که مجموعه همه تلاش ها و کوشش ها منجر شود تا یک «حافظه قوی و نیرومند» ملی داشته باشیم. تا مورد استفاده اهل علم و دانش پژوهان و مورخان قرارگیرد و در پاسداری از هویت اسلامی– ملی و در راستای فرمایش حکیمانه مقام معظم رهبری که فرمودند: «بزرگ ترین بلا برای یک ملت، این است که بخش هایی از فرهنگ و تمدن خودش به مرور زمان از حافظه اش پاک شود.»، موفق باشیم.