غارهای دونهوانگ Dunhuang در ترکستان چین یکی از بزرگ‌ترین گنجینه‌های هنر و ادبیات آسیای مرکزی و بویژه مانویان و سغدیان است.
به گزارش روابط عمومی سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران، گروه پژوهش هاي اسلام‌شناسی و ایران‌شناسی  سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران با همکاری پژوهشکده هنر فرهنگستان هنر و سرای ایران‌شناسی، نشست گزارش «سمپوزیوم بین المللی نقش دونهوانگ در تعامل چین با جهان خارج» را در اندیشگاه فرهنگی برگزار کرد.
در ابتدای این نشست محسن جعفری مذهب عضو هیئت علمی پژوهشکده اسناد با تاکید بر ضرورت ارائه گزارش‌های علمی از همایش‌های بین المللی مرتبط با ایران‌شناسی، گفت: جامعه علمی باید علاوه بر اطلاع از برپایی و نتایج اینگونه نشست‌ها، از تجربیات منحصر بفرد شرکت کنندگان در آن‌ها استفاده کند. وی اینگونه گزارش‌ها را گزارش کاربرانه نامید و افزود: باید شرکت کنندگان مشکلات سفر را بیان کنند تا شرکت کنندگان بعدی با رفع آن مشکلات، یک گام پیش‌تر باشند.
در ادامه این نشست نسرین دستان عضو هیئت علمی پژوهشکده هنر گزارشی از سفر به «سمپوزیوم بین المللی نقش دونهوانگ در تعامل چین با جهان خارج» (که در ۲۲ تا ۲۶ مرداد ۱۳۹۴ در دونهوانگ چین انجام شده) ارائه کرد. دستان در دو بخش، به حواشی سفر و الزامات شرکت در چنین نشست‌هایی و اینکه با هزینه خود در این نشست شرکت کرده، و از مشکلات سفر در خاک چین، آن هم نقطه‌ای در دوردست چین سخن گفت، سپس شرحی از دونهوانگ چین و میراث بازمانده ایرانی در آن ارائه داد. وی تصریح کرد: نقش دونهوانگ در گردشگری چین جالب توجه بود. دستان با ابراز تاسف از غیبت پژوهشگران ایرانی در اینگونه همایش‌ها و پژوهش‌ها، سهم نهادهای علمی و فرهنگی کشور از اینگونه فعالیت‌ها را ناچیز برشمرد و بر حمایت از همایش‌ها و پژوهش‌های برون مرزی در حوزه ایران‌شناسی و اسلام‌شناسی تاکید کرد. وی اظهار داشت: در جایی که کشورهای کوچک دنیا چون مالت به این مناطق توجه دارند، بی‌توجهی کامل ایرانیان بسیار عجیب است.