نشست «قرآن و برهان و عرفان در اندیشه و آثار علامه طباطبایی» در اندیشگاه فرهنگی برگزار شد
به مناسبت سی و پنجمین سالروز درگذشت علامه طباطبایی عارف، مفسر و فیلسوف برجسته ایران، نشست «قرآن و برهان و عرفان در اندیشه و آثار علامه طباطبایی» با سخنرانی سید حجت الحق حسینی در اندیشگاه فرهنگی برگزار شد.
به گزارش روابط عمومي سازمان اسناد و كتابخانه ملي ايران ، دراين نشست كه روز چهارشنبه 26 آبان به همت گروه پژوهش هاي اسلام شناسی و ایران شناسی برگزار شد، رضا خاني پور عضو هيئت علمي و مدير كل پژوهش و آموزش سازمان اسناد و كتابخانه ملي با بيان مقدمه اي درباره جايگاه و اهميت علامه طباطبايي در حوزه مطالعات قرآني و اسلامي به سخنراني پرداخت .
در ادامه اين نشست، حجت الحق حسینی با اشاره به چهار بخش (کلیات زندگی، استادان و شاگردان، شرایط تحصیل و تحقیق علوم معرفتی و دینی و آثار مکتوب)، (قرآن و علوم قرآنی) ،( فلسفه و روش های برهانی) و( عرفان و سلوک معرفتی) علامه طباطبایی به سخنراني درباره زندگي و آثار علامه پرداخت.
وي با اشاره به اين موضوع كه سید محمدحسین طباطبایی از خاندان سادات قاضی طباطبایی آذربایجان بود که در شهرهای تبریز و نجف تحصیل کرد، افزود: علامه طباطبايي علوم ریاضی را نزد آیت الله سید ابوالقاسم خوانساری، فلسفه و علوم عقلی را نزد آیت الله سید حسین بادکوبه ای، فقه و اصول را نزد محمد حسین غروی اصفهانی و محمدحسین نائینی، و عرفان را نزد سید علی قاضی و شیخ مرتضی طالقانی آموخت در عنفوان جوانی به درجه اجتهاد رسید.
حسيني اظهار داشت: علامه طباطبایی پس از بازگشت به ایران 10 سال در تبریز اقامت داشت و سپس در فروردین 1325 به شهر قم مهاجرت کرد. وي در این دوران کتاب «المیزان فی تفسیر القرآن» را به روش تفسیر قرآن به قرآن طي حدود 20 سال به انجام رساند.
اين پژوهشگر كتاب «اصول فلسفه و روش رئالیسم» را از آثار مهم علامه طباطبايي دانست كه در حوزه فلسفه تطبیقی و با حواشی و پاورقی هاي استاد شهيد مرتضی مطهری چاپ شده است.
حسيني تصريح كرد : نظريه استخدام، تدوین و تحلیل علوم اعتباری، و بیانی نو در برهان صدیقین از ديگر آرای ابتکاری علامه طباطبایی در حوزه فلسفه به شمار می روند.
وي در بخش پاياني سخنان خود به بازگویی شیوه سلوک و معرفت قرآنی علامه طباطبايي پرداخت و گفت هانری کربن، اسلام شناس مشهور اروپايي، از سال 1337 با علامه طباطبایی مصاحبه ها و مذاکرات پیوسته داشته که برخی از آنها از سوی موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران چاپ و منتشر شده اند.