نشست «تاريخ ذهنيت رويكردي نو به مطالعات ايراني» با سخنراني عباس احمدوند عضو هيئت علمي دانشگاه شهيد بهشتي برگزار شد.
به گزارش روابط عمومی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، نشست «تاریخ ذهنیت رویکردی نو به مطالعات ایرانی» از سوي گروه پژوهش‌هاي اسلام‌شناسي و ايران‌شناسي با همكاري انديشگاه فرهنگي در سالن استاد انوار برگزار شد.
در ابتدای این نشست عباس احمدوند گفت: مبحث حاضر در پی تبیین رابطه و نسبت میان تاریخ ذهنیت و مطالعات ایرانی به معنای عام است. از این رو پس از توضیح و ارائه تعریفی جامع برای هر دو اصطلاح، کوشش می‌شود پیدایی و مراحل توجه مورخان به ویژه مورخان فرانسوی به ذهنیت به مثابه امری غیرملموس و گاه فاقد ما به ازای خارجی به تصویر کشیده شود.
او ادامه داد: تاریخ ذهنیت که در واقع خود رویکردی مهم در حوزه تازه تاسیس تاریخ فرهنگی است، در پی شناسایی شکل‌گیری و تحول ذهنیت آدمیان درباب تولد، رشد، مرگ، رفتارهای خلاف عرف، مجرمانه و گاه کجروانه، آداب و رسوم مردمان عادی است. تفاوت اساسی آن نیز با تاریخ اندیشه يا تاريخ اندیشه‌ها که به شناسایی افکار فلاسفه و اندیشمندان و تاثیر اجتماعی آن‌ها می‌پردازد، توجه ویژه به ذهنیت و شکل‌گیری ذهنیت مردمان عادی است.
این نویسنده خاطرنشان کرد: از نظر من، تاریخ ذهنیت را می‌توان به نوری تشبیه کرد که با تاباندن آن به کثیری از شواهد و داده‌های استخراج نشده و یا تحلیل نشده موجود در منابع فارسی، راه برای نگارش تاریخ ذهنیت ایرانی بیش از پیش باز می‌شود.
احمدوند در پایان تصریح کرد: منابع فارسی مهم‌ترین معادن و ذخایر حاوی داده‌های زبانی ایرانیان است و از این رو مهم‌ترین تجلی گاه بروز و ظهور ذهنیت ایرانی است. مورخان برای نگارش تاریخ ذهنیت ایرانیان و پژوهش در آن، بدون استفاده از این منابع، با دشواری‌های فراوان در گردآوری شواهد و داده‌های تاریخی مواجه خواهند بود.