نشست تخصصي «كاربرد نانو فناوري در حفاظت و نگهداري آثار كاغذي» به همت اداره‌كل حفاظت و نگهداري سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران برگزار شد.
به گزارش روابط عمومي سازمان اسناد و كتابخانه ملي جمهوري اسلامي ايران، نشست تخصصي «كاربرد نانو فناوري در حفاظت و نگهداري آثار كاغذي» به همت اداره‌كل حفاظت و نگهداري معاونت اسناد و با سخنراني مريم افشارپور استاد دانشگاه و عضو هيات علمي پژوهشگاه مهندسي شيمي ايران، روز دوشنبه 30 شهريور، در سالن استاد پرهام ساختمان آرشيو ملي برگزار شد. وی در این نشست تخصصی با اشاره به استفاده از نانو در امر مرمت گفت: این سبک و ابزار حدود 10 سال است که مورد استفاده قرار گرفته. اولین گروهی که نیز به این کار دست زدند از کشور ایتالیا و بیشتر به منظور نگهداری آثار نقاشی بوده است.
افشارپور با اشاره به رابطه شیمی و مرمت تصریح کرد: باید در کنار هر گروه مرمت یک آزمایشگاه شیمی حضور داشته باشد. حضور این آزمایشگاه برای ارزیابی چهار منظور است، شناسایی مواد و روش های ساخت اثر مورد نیاز به مرمت، سابقه شناسی مرمت پیشینی در صورت وجود، آسیب های شیمیایی که تا این لحظه به شیء مورد نظر خورده است و در نهایت ارائه روشی جامع که با کمترین آسیب بتوان اثر را ترمیم کرد.
این استاد دانشگاه با اشاره به ارتباط علم نانو و مرمت آثار باستانی افزود: ما معتقد هستیم در بسیاری از موارد بهترین روش مرمت با ایجاد کمترین آسیب به اثر مورد نظرمان به وسیله نانو میسر می شود. البته نانو فقط ذرات ریز کروی شکل نیست و انواع مختلفی مانند لوله ای، صفحه ای و... نیز دارد و ما با استفاده از هر کدام می توانیم نیاز متفاوتی را در امر مرمت مرتفع سازیم. البته این را نباید فراموش کرد با آنکه کار ما ریز کردن ذرات تا مرحله نانوای است اما این نانو می تواند در تمام ابعاد یا تنها در یک بعد باشد. مانند الیاف نانو که طول زیادی دارند اما قطرشان نانوای است.
وی در انتها با اشاره به جایگاه نانو در مرمت اظهار کرد: نانو می تواند هم باعث کم شدن آسیب به مرمتگران شود و هم آثار در حال مرمت را به صورت بهتری حفظ کند. البته هنوز این روش ها تنها در آزمایشگاه های دانشگاهی مورد استفاده قرار می گیرد و امیدوارم روزی بتوان نانو را جایگزین سبک های پیشین خود کرد.