در اولین ساعت‌های جمعه 17 شهریور ماه، ارتشبد اویسی فرماندار نظامی تهران، اعلام حكومت نظامی كرد؛ اما مردم بدون توجه به آن اقدام، در میدان ژاله (شهدای كنونی)‌ تجمع كردند و ناگهان با دیدن تانك‌ها و زره‌پوش‌های نظامی و مأموران مسلسل به دست حكومت نظامی، غافلگیر شدند. مأموران پس از چند بار اخطار، از زمین و هوا جمعیت را ناجوانمردانه هدف رگبار قرار دادند، و مردم بی‌گناه را به خاك و خون كشیدند. در آن روز، شمار زیادی از مردم به شهادت رسیدند، آن حادثه نقطه عطفی جهت افزایش خشم و اعتراض عمومی مردم و رسوایی بیش از پیش رژیم گردید و در تاریخ ننگین ستم‌شاهی به عنوان جمعه سیاه و جمعه خونین برای همیشه باقی ماند.