پیشنهادهای اصلاحی سازمان اسناد و كتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران، راجع به پیش-نویس لایحه حمایت از مالكیت ادبی، هنری و حقوق مرتبط طی 100 مورد پیشنهادی به شورای سیاست گذاری و هماهنگی امور مالكیت معنوی اعلام شد.
 بخش‌هائی از این پیشنهادها، به مسائل حقوقی و مالكیت معنوی تاریخ شفاهی مربوط است؛ از جمله در مورد بند دوم ماده 1 اعلام شده است كه: 
مصاحبه تاریخ شفاهی، جزو اثر مشترك محسوب نشده است؛ در حالی كه برخی سازمان ها از جمله سازمان اسناد و كتابخانه ملی، به عنوان اشخاص حقوقی برای تولید تاریخ شفاهی وارد عمل شده اند.
 همچنین در مورد بند پنجم ماده 1 چنین اظهار نظر شده است:  در توضیح اثر شنیداری- دیداری، موارد زیر نیز  مشخص و در نظر گرفته شود:
در تولید مصاحبه های تاریخ شفاهی، فیلمبردار، صدابردار، مصاحبه گر و مصاحبه شونده، صاحب اثر شناخته می شود یا خیر؟
در انتها نیز پیشنهادهائی به شرح زیر به این شورا اعلام شد:
ضمناً پیشنهاد می شود در این لایحه برای حقوق مصاحبه شوندگان و نیز مصاحبه كنندگان در مصاحبه های تاریخ شفاهی، اندیشه ای شده و راهكاری برای پاسخ به پرسش های زیر تدبیر شود:
الف- حق سازمان تولید كننده نسبت به چاپ مصاحبه های تاریخ شفاهی چیست؟
ب- چنانچه مصاحبه شونده، متن مصاحبه را مطالعه و اصلاح نماید، به طوری كه با متن اولیه متفاوت شود، حقوق سازمان تولید كننده نسبت به آن چیست؟
ج- آیا می توان امتیاز بهره برداری از مصاحبه را پس از درگذشت  مصاحبه شونده، كاملاً در اختیار سازمان تولید كننده دانست؟
د- پژوهشگر، به چه نحوی از متن مصاحبه می تواند استفاده كند؟
ه- پس از درگذشت مصاحبه شونده، آیا سازمان نسبت به مصاحبه، حق تصمیم-گیری دارد؟
و- در صورتی كه مصاحبه شونده خواهان چاپ متن مصاحبه خود باشد، ولی سازمان تولید كننده موافقت نداشته باشد، اختیار هر كدام از طرفین نسبت به منبع تولید شده چگونه است؟
ز- ممكن است مصاحبه شونده امتیاز چاپ خاطرات خود را به شخص ثالثی واگذار نماید، در این صورت، حق سازمان تولید كننده چه خواهد بود؟
امید می‌رود كه با این اقدام سازمان اسناد و كتابخانه ملی، تاریخ شفاهی و فعالیت‌های مرتبط با آن، جایگاه حقوقی مناسبی در مجموعه قوانین مدنی كسب نمایند.