مصاحبه تاریخ شفاهی درباره حضرت آیت الله عبدالعظیم لورائی (ره)

آیت الله عبدالعظیم لورائی (متوفای 1345ق.)، از علمای منحصر به فرد اواخر دورة قاجار در صفحات گسترده ای از استان مازندران بود كه تحصیلات عمدة علمی خود را در حوزه های نجف و كربلا و نزد استادانی همچون آیت الله محمد حسن شیرازی و آیت الله حبیب الله رشتی گذراند. ایشان هم مباحثه آیت الله شیخ عبدالكریم حائری و هم دوره بسیاری از عالمان مشهور معاصر بوده-است. پس از آن كه همراه با آیت الله حائری به كشور بازگشت، بنا به ضرورت پاسخگوئی به نیازهای علمی مناطق مربوط به زادگاهش، به یكی از روستاهای منطقه مازندران رفت و علاوه بر آموزش و تربیت دینی، مهم ترین مرجع علمی، فقهی و دینی بخش های وسیعی از مناطق شمال كشور شد.
چون این عالم یكی از چهره  های شناخته  شده به شمار می رفت، برای انجام  مباحثه های علمی، بانو فخرالدوله قاجار مكانی در تهران در اختیارش گذاشت. این مكان، پس از ایشان نیز با مدیریت فرزند ارشدش، محل بحث و تحقیق علمی و مراجعه اهل علم واقع بود. غالب فرزندان وی نیز در سلك و شاگردی پدر، به معیشت طلبگی پرداختند .
از آنجائی كه تا كنون اثری دربارة آیت الله عبدالعظیم لورائی منتشر نشده و چهرة معنوی و علمی این عالم فاضل به اندازه كافی برای اهل پژوهش شناخته شده نیست، در پی تهیه طرح تاریخ شفاهی با موضوع «زندگینامه و خدمات فرهنگی آیت الله عبدالعظیم لورائی»، نخستین مصاحبه با یكی از نوادگان ایشان به نام آقای محمدتقی نورائی در تاریخ 91/08/24  در محل روستای امامزده حسن انجام شد. این مصاحبه، به مدت 93 دقیقه به صورت صوتی و تصویری ضبط و از مقبره ایشان نیز تصویربرداری شد.