سید محمد حسین بهجت تبریزی (11دی 1285-27 شهریور 1367)، متخلص به شهریار، از قله های رفیع شعر و ادب پارسی و آذری در سده ی معاصر است. شاهکار ماندگار او، «حیدربابایه سلام»، نه تنها در ادبیات ترکی آذربایجانی جایگاهی بی بدیل دارد، بلکه آینه ی تمام نمای دلبستگی های انسانی و پیوندهای عمیق با زادگاه است.
شهریار در غزل، با تکیه بر احساسات ناب، غزلیاتی سروده است که همواره بر دل می نشیند؛ غزلیاتی که آمیزه ی عشق زمینی، عرفان والا و دردهای اجتماعی است. منظومه ی «علی ای همای رحمت» او گواهی بر ارادت قلبی اش به ساحت قدسی اهل بیت(ع) است. شهریار نه نتها افتخار ایران، بلکه افتخار شرق است.
۲۷ شهریور را به واسطه ی روز درگذشت او «روز ملی شعر و ادب» نامیدهاند.
همزمان با 27 شهریور، روز شعر و ادب فارسی، مجموعهای از منابع در دسترس علاقهمندان قرار گرفته است. برای مشاهده این منابع، اینجا را کلیک کنید.