
امام علی بن موسی الرضا (ع)، هشتمین پیشوای شیعیان، در یازدهم ذیالقعده سال ۱۴۸ هجری قمری در مدینه و در خاندان پاک پیامبر اکرم (ص) دیده به جهان گشودند. پدر بزرگوارشان امام موسی بن جعفر (ع) و مادرشان بانو «تکتم» یا «نجمه» بود که به دانایی، ایمان و پاکدامنی شهرت داشت.
دوران امامت حضرت از سال ۱۸۳ هجری قمری پس از شهادت امام کاظم (ع) آغاز شد و در بستری از فشارهای سیاسی، محدودیتهای اجتماعی و گسترش مناظرات علمی شکل گرفت. امام رضا (ع) در این دوران به تبیین آموزههای الهی، ترویج اخلاق، تقویت مبانی علمی و پاسخگویی به نیازهای فکری جامعه اسلامی پرداختند.
در سال ۲۰۰ هجری قمری، مأمون عباسی با هدف کنترل سیاسی و مشروعیتبخشی به حکومت خود، حضرت را از مدینه به خراسان فراخواند و با اصرار بسیار مقام ولایتعهدی را بر ایشان تحمیل کرد. این دوران، هرچند با فشارها و محدودیتهای فراوان همراه بود، اما به فرصتی برای نشر علوم و گسترش معارف اسلامی تبدیل شد. مناظرههای علمی امام با اندیشمندان ادیان و فرق مختلف، از برجستهترین رویدادهای این دوره است که گزارش آن در منابع معتبر مانند «عیون اخبار الرضا» شیخ صدوق و «الارشاد» شیخ مفید حفظ شده است.
به مناسبت فرارسیدن ایام ولادت پربرکت حضرت علی بن موسی الرضا (ع)، و با هدف تبیین ابعاد گوناگون شخصیت الهی، علمی و اخلاقی امام هشتم شیعیان، مجموعهای از کتب، نسخ خطی، پایاننامه و... مرتبط با سیره آن حضرت، شناخت و ارتقاء معرفت رضوی در نشانی dl.nlai.ir در دسترس علاقمندان قرار گرفته است.