از متخصص اسناد بپرسيد
صفحه هاي مرتبط
 
پربازديدهاي امروز
 
 

 

گزیده اسناد انقلاب اسلامی، به مناسبت دهة فجر انقلاب

گام به گام با انقلاب تا پيروزي

روز اول آبـان 1356، عوامل رژيم شاه، فرزند امام، آيـت‌الله حـاج سـيـدمصطفى خمينى را، در نجف به شهادت رساندند. اين خبر ناگوار، اعتراضاتي در ميان مـردم برانگيخت و در پي آن، نـوار جـديـد سـخـنـرانـى حضرت امـام(ره) - كـه در روز دهم آبان، در نجف ايراد شده بود و به منزله‌ي دستورالعملى براى تـشـكيل نيروها در مبارزه با رژيم بود- در ميان مردم پخش شد.
 روز هفدهم دى 1356، در روزنامه‌ي اطلاعات، مقاله‌ي اهانت‌آميزى با عنوان «ايران و استعمار سرخ و سياه»، به قلم مـسـتعار احمد رشيدى مطلق، عليه امام انتشار يافت. در اعتراض به انـتـشـار ايـن مـقاله، در 19م دي، در شهر قم تظاهراتي به وقوع پيوست كه در آن، جمعي از طلاب و عده‌اى از مردم، مورد هجوم عوامل رژيم قرار گرفتند و تني‌چند به شهادت رسيدند.
در چـهـلم شـهـداى قم، مراجع تقليد عزاى عمومى اعلام كردند و در اكثر نقاط ايران از جمله در تبريز، مراسمى برگزار گرديد. اين مراسم، در شهر تبريز به خون كشيده شد و طـى آن، شماري از مردم به شهادت رسيدند.
 نوروز سال 1357، عزاى عمومى اعلام شد و مراسم بزرگداشت قيام پانزدهم خرداد، به صورت بستن بـازار و مـانـدن در خانه‌ها، اجرا شد. بر اساس رهنمودهاى حضرت امام، مراسم ماه رمضان 1357 و مجالس و سخنراني‌ها، يكسره سياسى و انقلابى شد.
در 28م مرداد 1357، سينما ركس آبادان به آتش كشيده شد و بيش از چهارصد نفر در آن سوختند. اين حادثه، خشم مردم را در سراسر ايران چندين برابر ساخت.
روز 13م شهريور 1357، به مناسبت عيد فطر نماز باشـكـوهـى در قـيـطـريـه‌ي تـهـران، بـه امـامـت آيـت‌الله مـفـتـح بـرگـزار گـرديـد، كـه نـمـايـشـى از قـدرت مـردم در مقابل استبداد بود.
صبح 17م شهريور 1357، از طريق راديو، در تهران و 12 شهر بزرگ كشور، حكومت نظامى اعلام شد. اما مردم بي‌خبر و بى‌اعتنا بـه شـرايـط جـديـد، صبح همان روز در ميدان ژاله‌ي تهران (شهدا) گرد آمدند و فاجعه‌اى بزرگ پديد آمد كه به جمعه‌ي سياه شهرت يافت.
در آبـان‌ماه اعتصابات كاركنان شركت نفت، مخابرات، بانك ملى، سازمان آب، راه، راديو وتلويزيون و... بر دامنه‌ي مبارزات افزود. اين اعتصاب‌ها، دسـتـگـاه ادارى كـشـور را بـه ركـود و فـروپـاشـى كـشـانـد.
در تـظـاهـرات تـاسـوعـا و عـاشـوراى سـال 57، مردم با تأييد قطعنامه‌اي 17ماده‌اي، خواستار انحلال نظام شاهنشاهي و شكل‌گيري جمهورى اسلامى، با رهبرى حضرت‌ امام شدند.
 در 26م دى، شـاه به‌ناچار از ايران خارج شد. امام، دولت بختيار را غير قانونى اعلام كرد و او را مجرم و خائن برشمرد. در مراسم اربعين حسيني در تهران، قطعنامه‌اى در 10 ماده خوانده شد كه در آن، دولت بختيار غير قانونى اعلام شد و از امام تقاضا شد، هـر چه زودتر شوراى انقلاب را معرفى فرمايد.
به ‌رغم تمام توطئه‌ها، براي جلوگيري از ورود امام، ايشان صبح 12م بهمن 1357، وارد ايران شـد.
در روز 19م بـهـمـن، شماري از نـظـاميان نيروى هوائى، به مقر امام رفتند و اطاعت خود را از رهبرى انقلاب، اعلام كردند.
 شب 21م بهمن، درگـيـرى مـسلحانه‌ ميان عده‌اى از افراد نيروي هوائي و گارد شاهنشاهى رخ داد كه در آن، مردم به يارى نيروى هوائى شتافتند و بدين ترتيب، در پادگان‌ها به روى مردم گشوده شد و مردم، مسلح شدند. از ساعت چهار بعد از ظهر همين روز حكومت نظامى اعلام شد.
 امام، دستور دادند كه مردم به حكومت نظامى اعتنا نكنند. مردم نيز، همچنان به يورش خود به مـراكـز دولتـى، نـظامى و انتظامى ادامه دادند و تقريباً تمامي مراكز، با اندكي درگيرى و مقاومت، به تسخير درآمد و به دست مردم افتاد.
در پايان روز 22م بـهـمـن 1357، رژيـم 2500 سـاله‌ي شاهنشاهي و سـلطـنـت 50‌ سـاله‌ي پـهـلوى، مـنـقـرض شد و حـكـومـت«جـمـهـورى اسـلامـى» برپاگرديد.
نمايشگاهي كه پيش رو داريد، تلاشي است براي نشان دادن قطره‌اي از درياي خروشان همت مردم ايران، در ايام انقلاب.


اين سند تصويري ندارد