از متخصص اسناد بپرسيد
صفحه هاي مرتبط
 
پربازديدهاي امروز
 
 

 

نواب و یارانش
فدائيان اسلام، گروهي سياسي- مذهبي و اصول‌گرا بودند كه در برهه‌اي از زمان، براي مبارزه با استبداد، استعمار و جريانات انحرافي جامعه، پا به عرصه‌ي فعاليت‌هاي سياسي گذاشتند و رفتار سياسي آنان، موجب تحولاتي عميق در سال‌هاي 1328-1334ش. در جامعه گرديد.
برخي، اين گروه را آخرين حلقه از عواملي مي‌دانند كه باعث تجديد انتخابات مجلس شانزدهم، قدرت‌گيري نيروهاي ملي در مجلس، ملي‌شدن صنعت نفت و تكيه‌ي دكتر مصدق بر مسند نخست‌وزيري شد. آن‌ها، بر برپائي حكومت ديني در ايران تأكيد فراوان داشتند و تنها گروه مذهبي بودند كه در آن برهه‌ي زماني، براي تحقق يافتن آرمان‌هاي خود، برنامه و ايدئولوژي داشتند.
آن‌ها نه تنها به قدرت گرفتن مذهب و نيروهاي مذهبي در داخل ايران مي انديشيدند، بلكه در حيطه‌ي سياست خارجي نيز، صاحب عقيده، و خواهان وحدت جهان اسلام و كوتاه‌شدن دست ابرقدرت‌ها از آن بودند. مسافرت‌هاي شهيد نواب صفوي به كشورهاي فلسطين، اردن، مصر و سوريه، و برقراري ارتباط با انتفاضه‌ي فلسطين و اخوان‌المسلمين مصر، در راستاي همين هدف صورت ‌گرفت.
پس از ترور ناموفق حسين علا در 25م آبان 1334ش.، در دادگاهي فرمايشي، حكم اعدام شهيدان: نواب صفوي، خليل طهماسبي، مظفر ذوالقدر و محمد واحدي، صادر شد و به اين ترتيب، يك دهه فعاليت‌هاي اين جمعيت پايان پذيرفت. گرچه جمعيت فدائيان اسلام بعد از اين جريان نتوانست در تشكل متحدي ادامه حيات دهد، اما اقدام‌هاي آن‌جمعيت و به‌ويژه تفسير سياسي آن‌ها از دين، نقش مهمي در پيروزي انقلاب اسلامي در بهمن 57 داشت.
اين سند تصويري ندارد