از متخصص اسناد بپرسيد
صفحه هاي مرتبط
 
پربازديدهاي امروز
 
 

 

پانزده تیر سال 1327ش. تصویب الحاق ایران به یونسکو، توسط مجلس شورای ملی

در اول نوامبر سال 1945 درست هنگام پايان جنگ جهاني دوم كنفرانس بزرگي در لندن تشكيل شد. در اين كنفرانس نمايندگان چهل كشورجهان حضور داشتند فرانسه و انگلستان به عنوان دو كشوري كه بيشترين صدمات را از جنگ متحمل شده بودند، پيشنهاد كردند سازماني با هدف نهادينه ساختن فرهنگ صلح به معناي واقعي كلمه تأسيس شود. از نظر آنان سازمان جديد بايد در راه «همبستگي فكري و اخلاقي بشريت» خدمت كند و مانع از وقوع جنگ جهاني ديگر شود. بنابراين 37 تن از نمايندگان كشورها، اساسنامة يونسكو را امضا كردند و بدين ترتيب سازمان يونسكو با هدف تأمين صلح و رفاه همگاني در جهان، از طريق «همكاري» ميان ملت‌ها تأسيس شد. از آنجا كه صلح بايد بر اساس همبستگي معنوي و فكري پي‌ريزي شود و از آنجا كه جنگ‌ها نخست در اذهان  بشر آغاز مي شود، دفاع از صلح نيز بايد در ذهن انسان‌ها شكل گيرد.


همانگونه كه در آغاز ديباچة يونسكو آمده است، رسالت يونسكو بيش از هر چيز اخلاقي است و با روح انسان سر و كار دارد. بنابراين يونسكو مأموريت يافته است كه در مقام سازماني براي «همكاري فكري»، در سطح بين المللي خدمت كند.

يونسكو با افزايش و ارتقاي مناسبات آموزشي، علمي و فرهنگي دو هدف كاملاً پيوسته را تعقيب مي كند:

1- توسعه، كه وراي تقاضاي سادة پيشرفت مادي، بايد به طيف گسترده‌اي از خواسته‌هاي انسان پاسخ گويد، بدون آنكه ميراث نسل‌هاي آينده را به خطر افكند.

2- برقراري فرهنگ صلح، بر اساس آموزش مسؤوليت شهروندي و مشاركت كامل در فرايندهاي دموكراتيك. براي اينكه صلح پايدار، صادقانه و مورد قبول همه برقرار شود، همانطور كه در ديباچة اساسنامة يونسكو آمده است: «كشورهاي امضاء كنندة اين اساسنامه مصمم‌اند كه
دستيابي كامل و برابر به آموزش، پي‌جويي آزاد حقيقت عيني، تبادل آزاد انديشه‌ها و دانسته‌ها را براي همگان تضمين كنند و روابط بين مردم خود را توسعه بخشند و افزايش دهند تا با درك متقابل و بهتر به شناختي دقيق‌تر و حقيقي‌تر از آداب و رسوم يكديگر برسند».

براي تحقق اين هدف، دولت‌هاي مربوط، تصميم به تأسيس «سازمان‌ آموزشي، علمي و فرهنگي ملل متحد (يونسكو) گرفتند تا با همكاري ملل جهان در زمينه‌هاي آموزشي، علمي و فرهنگي، به تدريج به اهداف صلح بين المللي و رفاه عام بشري برسند و اين خود از اهداف اولية سازمان ملل متحد است كه در منشور آن نيز آمده است.

كنفرانس سانفرانسيسكو كه منجر به تشكيل سازمان ملل شد از دولت انگليس دعوت كرد كنفرانسي جهت تدوين اساسنامه بين المللي فرهنگ برگزار كند. اين كنفرانس با شركت 43 كشور از جمله ايران، در لندن برگزار شد. هدف اولية كنفرانس سانفرانسيسكو و دولت آمريكا تأسيس
 
سازماني صرفاً آموزشي براي بازسازي مراكز آموزشي بود ولي شركت كنندگان در كنفرانس لندن، فرهنگ را نيز به عنوان بخشي از برنامة سازمان منظور كردند. وقوع بمباران هيروشيما و توجه همگان به نقش يافته‌هاي علمي در زندگي بشر به آنجا انجاميد كه حرف «S» نيز به نشانة كلمة «Sciences» به معناي  علوم در عنوان سازمان گنجانده و «Uneco» به «Unesco» تبديل شود.

طي اين كنفرانس وظايف سازمان درچندين بند با تأكيد بر ضرورت حفظ جنبة غير دولتي آن تعيين شد كه خلاصه آن عبارت است از:

- تسهيل تبادل آزاد انديشه ميان رهبران آموزشي، فرهنگي و علمي كشورها؛

- مبادلة آزاد عقايد و اطلاعات، ميان مردم و متخصصان، از طريق مدارس، دانشگاه‌ها و ساير مؤسسات آموزشي و پژوهشي؛

- تدوين و توزيع برنامه‌هاي آموزشي و فرهنگي متناسب با نيازهاي كشورها.

طي سال‌هاي تأسيس سازمان يونسكو، تحولات بسيار مهمي در زندگي اجتماعي بشر رخ داده است. از جمله مبارزات استقلال طلبانه در سراسر دنيا و ظهور كشورهاي  مستقل در صحنه بين‌المللي است و تعداد كشورهاي عضو يونسكو در سالهاي اخير به 170 كشور رسيده است؛ در حالي كه اين سازمان در بدو تأسيس كمتر از 50 عضو داشت و اين امر نشان دهندة توجه كشورها به اين نهاد و فعاليت‌هاي فرهنگي آن است.

اين سند تصويري ندارد