از متخصص اسناد بپرسيد
صفحه هاي مرتبط
 
پربازديدهاي امروز
 
 

 

سالروز تصویب قانون حفظ آثار عتیقه
ميراث فرهنگي، سرمايه‌هاي گرانبهائي است كه بشر از قرن‌هاي گذشته از خود به جا گذاشته است. اين دستاوردهاي ارزشمند در شناخت پيشينه‌هاي تاريخي، فرهنگي و سياسي هر ملت مؤثر مي‌باشد و گوشه‌هاي تاريك و مبهم آن را براي پژوهشگران روشن مي‌سازد.
علاوه بر ارزش معنوي، آثار تاريخي به دليل قدمت و گاهي منحصر به فرد بودن، داراي ارزش مادي زيادي نيز هستند، همين امر، سبب شده تا هميشه افراد سودجو در پي دستيابي به اين آثار باشند.
كشور ايران - كه مهد تمدن‌هاي درخشان بشري است- داراي آثار نفيس تاريخي زيادي مي‌باشد و يافته‌هاي نوين باستان‌شناسي، هر روز بر گنجينه‌‌هاي آن مي‌افزايد.
متأسفانه در گذشته‌ها، ايران به دليل دارا بودن موقعيت راهبردي، تهاجم اقوام ديگر در طول تاريخ، گستره‌ي جغرافيائي و نبود امكان نگهداري متمركز آثار، تغيير سلسله‌ها، تحولات سياسي، بي‌لياقتي پادشاهان، سياست‌هاي استعماري، نداشتن آگاهي دولتمردان و مردم عادي، همواره دستخوش يورش و چپاول به ويژه به دست خاورشناسان، كاوشگران بيگانه‌ و قاچاق‌چيان عتيقه بوده است، در همين راستا كشورهاي استعمارگر با كسب امتياز كاوش‌هاي باستاني، بسياري از گنجينه‌هاي اين مرز و بوم را نيز به تاراج برده‌اند.
پس از انقلاب مشروطه كوشش‌هايي براي جلوگيري از اقدام‌هاي چپاولگرانه دولت‌هاي استعمارگر به عمل آمد تا جايي كه اين موضوع يك بار به صورت طرح به مجلس داده شد، ولي با دخالت و پافشاري سفير فرانسه در تهران، كار به جائي نرسيد و اين روند، تا شروع جنگ اول جهاني ادامه يافت. در سال ۱۳۰۹ ش. نظامنامه‌اي براي حفظ آثار عتيقه تدوين گرديد كه تا حدودي مؤثر واقع شد ولي همچنان، هيئت‌هاي باستان‌شناسي خارجي، تا مدتها به طور انحصاري امتياز‌نامه‌ها را در اختيار داشتند.
پس از پيروزي انقلاب اسلامي و با توجه به هدف‌هاي نظام مقدس جمهوري اسلامي، در راستاي پاسداري و حراست از ميراث فرهنگي و نيز، جلوگيري از غارت و كوچاندن اين ذخاير به خارج از كشور، در 1358/2/27 لايحه‌اي به تصويب مجلس شوراي اسلامي رسيد كه طي آن، امكان حفظ و نگهداري اين آثار، فراهم آمد.
اين سند تصويري ندارد