از متخصص اسناد بپرسيد
صفحه هاي مرتبط
 
پربازديدهاي امروز
 
 

 

نمایشگاه مجازی، به مناسبت ۱۴م تیر، روز قلم
در تقويم رسمي كشور ايران، روز ۱۴م تير، به عنوان نمادي براي تجليل از صاحبان قلم و نويسندگان انتخاب شده است. توجه به قلم، در سرزمين ما پيشينه‌اي ديرينه دارد. سده‌ها پيش، در ايران باستان، تيرگان (سيزدهم تيرماه) يكي از مهم‌ترين جشن‌ها به شمار مي آمده است. يكي از آئين هاي مخصوص جشن، پاسداشت قلم بوده است.
از دلايلي كه براي اين جشن بيان شده، اين است كه در اين روز، هوشنگ، پادشاه پيشدادي ايران، نويسندگان و كاتبان را به رسميت شناخت و آنان را گرامي داشت. مردم جشن گرفتند و آن جشن به ياد ارجمندي قلم، بر جاي ماند. دليل ديگري هم كه براي اين جشن ثبت شده، اين است كه به نوشتة ابوريحان بيروني، سيزدهم تيرماه، روز ستارة تير يا عطارد است و چون عطارد، كاتب ستارگان است، مي‌توان سيزدهم تيرماه را روز نويسنده ناميد.
پس از ورود اسلام به ايران، بر ارزش و اهميت قلم افزوده شد. شاهد اين مدعا سوگند آفريدگار به آن است:«ن وَ الْقَلَمِ وَ ما يَسْطُرُونَ؛ سوگند به قلم و آنچه نويسند.» و نيز اين كه در نخستين ارتباط وحياني رسول خدا (ص) با مبدأ هستي، در غار حرا، خداوند خود را اين گونه معرفي مي كند:« الَّذي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ؛ آن كه با قلم آموخت».
بزرگداشت صاحبان قلم طي دوره هاي مختلف همچنان خودنمايي مي كرد تا آن كه بعد از وقوع انقلاب اسلامي، برخي از نويسندگان و شاعران و از جمله محمدعلي سپانلو، سيزدهم تيرماه را به عنوان روز قلم و نويسنده پيشنهاد دادند. سرانجام شوراي فرهنگ عمومي به پيشنهاد «انجمن قلم ايران»، روز ۱۴م تير را به عنوان «روز قلم» نام گذاري كرد. اين روز در شرايطي در تقويم رسمي كشور ثبت شده است كه جاي آن در وقايع فرهنگي و ادبي كشور خالي بود و ثبت آن تلاشي براي پاسداشت آفرينندگان عرصة قلم بود.
كشور ما هيچ گاه از داشتن نويسندگان توانا بي نصيب نبوده است و جستجويي كوتاه در تاريخ، ما را با نام بسياري از آن ها – چه افرادي كه به نيكي از آن ها ياد شده و چه كساني كه نوع افكارشان مورد پسند مردم اين سرزمين نبوده است – آشنا مي كند.
گروه ارتباطات آرشيوي با گرامي‌داشت اين روز، اسنادي از نويسندگان، روزنامه گاران و موضوعات مربوط به اهل قلم را فراهم آورده است كه در ميان آنها اسامي افرادي چون: عبدالعظيم قريب، شيخ محمد قزويني، حسن رشديه، محمدتقي بهار، عباس اقبال آشتياني، رشيد ياسمي، پرويز ناتل خانلري، سعيد نفيسي، علامه اميني، علامه دهخدا، جلال همائي، سيدمحمد محيط طباطبائي، ذبيح اله صفاي شهميرزادي، لطفعلي صورتگر و... به چشم مي خورد. قديمي ترين سند معرفي شده در اين نمايشگاه مربوط به سال 1298ش. و جديدترين سند متعلق به سال۱۳۷۰ش. با عنوان« نامه سيد محمدعلي جمالزاده، در مورد اهداء اسنادش به سازمان اسناد ملّي ايران» است.
 صفحه 1 از 3
Show full size image.
تعداد بازديد اين سند : 1659