از متخصص اسناد بپرسيد
صفحه هاي مرتبط
 
پربازديدهاي امروز
 
 

 

نمایشگاه مجازی به مناسبت 16م بهمن، سالروز افتتاح دانشکدۀ طب

   انيشتن، در غياب شاگردش، پروفسور حسابي، او را به خاطر تعلق به كشوري كه در ‌١٧٠٠ سال پيش دانشگاهي آن چنان [گندي­شاپور] داشته است، ستوده و به او باليده است. وي اين چنين گفته: در زماني كه پيشينيان من در جنگل­هاي اروپا همديگر را مي­خورده‌اند، در سرزمين ايشان دانشگاه برقرار بوده است.

مقدمة نمايشگاه مجازي به مناسبت 16م بهمن، سالروز افتتاح دانشكدۀ طب

   پزشكي، شاخه­اي از دانش سلامت به شمار مي­آيد كه هدف آن، شناسائي بيماري­ها، تشخيص، درمان و جلوگيري از بروز آن­هاست. در دوران باستان- كه علت بيماري­ها بر مردم ناشناخته بود- آن را به عوامل فراطبيعي نسبت مي­دادند و از سحر و جادو براي درمان بهره مي­جستند. بعدها يونانيان در پيشرفت اين علم نقش به­سزائي ايفا كردند.

   با پيشرفت ساير دانش­ها، پزشكي نيز دگوگون شد. با افزايش اطلاعات و اكتشاف­هاي جديد، دانش پزشكي به انواع رشته­هاي تخصصي و فوق تخصصي تقسيم شد و با داروسازي، علوم­آزمايشگاهي، پيراپزشكي و فيزيوتراپي ارتباطي نزديك پيدا كرد.

   به گواهي تاريخ، نخستين دانشگاه پزشكي جهان، در گندي­شاپور و در زمان ساسانيان به سال ۲۷۱ پس از ميلاد تأسيس شد. آن فرهنگستان، داراي يك بيمارستان آموزشي و يك كتابخانه بود و در آن، دانش‌هاي مربوط به فلسفه و پزشكي تدريس مي­شد. شاهان ساساني، ارزش زيادي براي فراگيري قائل بودند؛ به طوري­كه انوشيروان گروه بزرگي از دانشوران زمان خود را در آن گرد آورد. همچنين برزويه، پزشك بزرگ ايراني، مأمور مسافرت به هندوستان شد تا به گردآوري بهترين‌هاي دانش هندي بپردازد. در برخي منابع، اشاراتي به انجام آزمون و امتحان براي اعطاي اجازۀ طبابت به دانش‌آموختگان دانشگاه نيز شده است. كتاب «تاريخ­الحكمه» (سرگذشت فرزانگي)، به توصيف اين مسئله پرداخته است. ويل دورانت در كتاب «تاريخ تمدن» خود، تمدن ايراني را، به­واسطة داشتن اين دانشگاه ستوده است.

   در دورۀ جديد و پس از تأسيس مدرسۀ دارالفنون در سال 1235ش.، طب نيز به عنوان يكي از درس­هاي اصلي، كلاس جداگانه­اي به خود اختصاص داد كه در سه شاخۀ طب ايراني، طب اروپائي و طبيعيات و داروسازي تدريس مي­شد. در سال 1235ش.، نخستين دانش­آموختگان طب از اين مدرسه فارغ­التحصيل شدند و دانشنامه گرفتند

   در سال 1297ش. بود كه رشتۀ طب از دارالفنون جدا شد و به صورت مدرسۀ مستقلي درآمد. بعدها مدرسۀ داروسازي دارالفنون و دندان­سازي را نيز به آن افزودند و مدرسۀ عالي طب تأسيس شد. پس از تصويب اساسنامۀ دانشگاه تهران در مجلس شوراي ملي، مدرسۀ عالي طب به زيرمجموعۀ آن افزوده شد. سپس با خريد زمين­هاي جلاليه براي دانشگاه تهران، دانشكدۀ پزشكي نخستين دانشكدۀ دانشگاه بود كه در سال 1316ش. به ساختمان جديد منتقل شد. نخستين بخش آن كه ساخته شد، تالار تشريح بود كه در آن زمان دستگاه ابن‌سينا ناميده مي­شد. ساير بخش‌هاي دانشكده‌هاي پزشكي و داروسازي و دندانپزشكي نيز، با كمي تأخير ساخته شد. در سال 1329ش. تمامي بيمارستان­هاي آن زمان تهران تحت پوشش دانشكدۀ پزشكي قرار گرفت. از سال 1365ش. و به دنبال تصويب قانون تأسيس وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي در مجلس شوراي اسلامي، آموزش رشتۀ پزشكي و رشته­هاي وابسته به آن- كه تا آن زمان بر عهدۀ وزارت علوم بود- به وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي واگذار گرديد.

   امروزه دانشكدۀ پزشكي در سامانۀ آموزشي نوين، نهادي است كه مأموريت اصلي آن تربيت پزشك و ارائۀ خدمات آموزشي و درماني است. در دانشكده­هاي پزشكي، دورۀ پزشكي عمومي و همچنين دوره­‌هاي دستياري در رشته‌­هاي تخصصي پزشكي ارائه مي­شود. ساختار اصلي دانشكدۀ پزشكي شامل محلي براي ارائۀ آموزش‌هاي پايه‌اي و بيمارستاني است. اين دوره­ها، در كشورها و مناطق مختلف دنيا به صورت­هاي متفاوتي ارائه مي­شود. در آمريكا دانشجويان پزشكي بعد از گذراندن دوره‌هاي كارشناسي در رشته‌هاي مرتبط با پزشكي، اجازۀ ورود به دورۀ پزشكي را پيدا مي‌كنند. ولي در بسياري از كشورهاي ديگر مانند آلمان و ايران، دانشجويان پزشكي به صورت مستقيم و پس از پايان دورۀ متوسطه، با گذراندن آزمون‌هائي وارد دانشكدۀ پزشكي مي‌شوند.

   16م بهمن، سالروز گشايش دانشكدة پزشكي دانشگاه تهران و به عبارتي، نخستين دانشكدۀ پزشكي به شيوۀ نوين در ايران است. به همين مناسبت گروه ارتباطات آرشيوي، گزيده­اي از سندهاي مرتبط با پزشكي و آموزش آن را در ايران، در 10 عنوان و با معرفي 14 برگ، تقديم علاقه­مندان مي­نمايد.

اين سند تصويري ندارد