23 مرداد، سالروز پایان بازی ‌های المپيك 1948 لندن

مقدمه

چهاردهمين دوره بازی های المپيك با نام رسمی «بازی های المپياد چهاردهم» به دليل وقوع جنگ جهانی دوم و پس از وقفه ای دوازده ساله بعد از المپيك 1936برلين، از 29 جولای تا 14 آگوست 1948 / 7 الی 23 مرداد 1327 و  به ميزبانی لندن و با حضور 4099 ورزشكار از 59 كشور جهان برگزار شد كه از ميان كشورهای شركت كننده 14 كشور از جمله ايران برای نخستين بار بود كه قدم در المپيك می گذاشتند. كشورهای آلمان، ژاپن و شوروی از غايبان المپيك لندن بودند. آلمان و ژاپن(كشورهاي شكست خورده در جنگ) به دليل دعوت نشدن از سوی كميته مسابقات و شوروی نيز به دليل عدم عضويت در كميته بين المللی المپيك در رقابت ها حضور نداشتند.
   ورزشكاران اين دوره از مسابقات در 17 رشته دووميدانی، بسكتبال، بوكس، قايقرانی (كانوئينگ)، دوچرخه سواری، سواركاری، شمشيربازی، فوتبال، ژيمناستيك، هاكی، پنجگانه مدرن، قايقرانی پاروئی، تيراندازی، شنا، وزنه برداری، كشتی و قايقرانی بادبانی به رقابت پرداختند. 
   جشن افتتاحيه در محل اصلی برگزاری رقابت ها يعنی ورزشگاه «ويمبلی» لندن برگزار گردید و ورزشكاران به دلیل ساخته نشدن دهکده المپیک در سربازخانه ها اسكان داده شدند. نشان المپيك 1948 تصويری از برج ساعت لندن بود كه ساعت 4، زمان جشن افتتاحيه رقابت ها را نشان می داد و حلقه های المپيك در مقابل آن قرار داشتند.
   در پايان مسابقات، ايالات متحده با كسب بيشترين مدال طلا و در مجموع 84 مدال عنوان نخست جدول قهرمانی را به خود اختصاص داد و تيم های سوئد و فرانسه به ترتيب در رده های دوم و سوم جدول قرار گرفتند. تيم ميزبان نيز با كسب سه مدال طلا به عنوانی بهتر از دوازدهم دست پيدا نكرد. در پايان رقابت ها و در مراسم اختتاميه، مشعل المپيك برای برگزاری دور بعدی آن در سال 1952 به هلسينكی فنلاند منتقل شد.
   ايران يك سال پس از عضويت در كميته بين المللی المپيك، برای نخستين بار در مسابقات المپيك 1948 لندن شركت كرد. 36 شركت كننده مرد همراه با 16 نفر همراه، اعضای كاروان ورزشی