مولاوردی در آئین بزرگداشت زنده‌یاد قانعی‌راد: دغدغه مرحوم قانعی‌راد هم افزایی بین دولت، دانشگاه و جامعه بود

تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۴/۳ - ۱۲:۵۷:۰
آخرین تاریخ بروزرسانی: ۱۳۹۷/۴/۳ - ۱۳:۱۶:۲۴
مولاوردی در آئین بزرگداشت زنده‌یاد قانعی‌راد: دغدغه مرحوم قانعی‌راد هم افزایی بین دولت، دانشگاه و جامعه بود
دستیار رئیس جمهوری در امور حقوق شهروندی تصریح کرد: قانعی‌راد به سبب مردم داری‌اش هیچگاه جامعه مدنی را رها نکرد و گفت‌وگو، دوستی و شادی را برای مردمان سرزمینش آرزو می‌کرد.

به گزارش روابط عمومی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، شهیندخت مولاوردی در مراسم بزرگداشت محمدامین قانعی‌راد که عصر شنبه در مرکز همایش‌های سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران برگزار شد، با اشاره به همکاری نزدیک با دکتر قانعی‌راد در دولت دوازدهم گفت: من به جمله پسر ایشان در مراسم تشییع استناد می‌کنم که گفتند درد را جامعه می‌دهد و درمان را هم جامعه، باید گفت که ایشان به درد جامعه مبتلا بود و این از مردم‌مداری ایشان پیدا بود. او ضمن شناخت درد، درمان را هم می‌شناخت.

او ادامه داد: البته قانعی‌راد تفاوت‌‌های ذاتی و اصیل را می‌دید و تنوع را به رسمیت می‌شناخت. حرف او این بود که باید بر محور انسانیت گردهم بیاییم. این دغدغه و درد تا پایان عمر با برکت ایشان همراه او بود. اخلاق مداری و سعه صدر مرحوم قانعی‌راد از جمله درس‌های آموختنی برای همگان بود، او توسعه علمی را توسعه چشم‌اندازهای متفاوت می‌دانست و اینکه این تفاوت‌ها و تفکیک‌ها را به رسمیت بشناسیم.  او افزود: امروز باید در سوگ خود بنشینیم، چرا که در زمانه‌ تب‌آلود کشور، بیش از هر زمان دیگری به تحلیل جامعه‎‌شناسانه ایشان نیاز داریم.

مولاوردی با اشاره به همراهی زنده‌یاد قانعی راد در حوزه زنان، حقوق شهروندی، حقوق بشر، صلح و دمکراسی گفت: همراهی ایشان مثال زدنی بود و با تلاش بی‌شائبه ایشان هفت جلد کتاب در اولین همایش ملی اعتدال و چهار جلد نیز در دومین همایش اعتدال به جا مانده که در دسترس همگان است. ما از ایشان آموختیم که باید پاسخ مدبرانه‌ای به مسائل و مطالبات زنان دهیم و اینکه جامعه دانشگاهی با این گفتمان ارتباط داشته و دیدگاه های گوناگون را مورد بررسی قرار دهد.

دستیار رئیس جمهوری در امور حقوق شهروندی افزود: دغدغه مرحوم قانعی‌راد ارتباط و هم افزایی بین دولت و دانشگاه و جامعه بود. او توسعه را از طریق مشارکت گروه‌های گوناگون قلمداد می‌کرد و توسعه همزمان دولت با دانش و جامعه و همچنین نقش زنان در جامعه را مد نظر داشت.