از متخصص اسناد بپرسيد
صفحه هاي مرتبط
 
پربازديدهاي امروز
 
 

 

دکتر محمد جوادمشکور

تاريخ خبر : 14/4/1390امتياز بده :ارسال به دوستتعدادمشاهده : 1764

 

محمدجواد مشکور در روزهای پایانی اسفند ماه سال 1297 در یک خانواده مذهبی و اهل علم در تهران چشم به جهان گشود. تحصیلات متوسطة خود را در دبیرستان‌های ثروت و دارالفنون گذراند و  سپس وارد دانشکدة معقول و منقول شد و تحصیلات خود را در رشتة ادبیات عرب و زبان و ادبیات فارسی ادامه داد. پس از چندی به استخدام وزارت دارایی درآمد و تا سال 1327 سرگرم کارهای اداری بود. چند سالی نیز به درخواست علی‌اکبر دهخدا به همکاری در تدوین لغت‌نامة فارسی پرداخت. از سال 1327 به مدت یازده سال در دانشگاه تبریز، تاریخ ایران باستان و زبان پهلوی تدریس کرد و سپس راهی دانشگاه سوربن در فرانسه شد. در آنجا در بارة تاریخ و فرهنگ خاورمیانه از قرن نهم پیش از میلاد تا قرن نهم میلادی، به تحقیق و مطالعه پرداخت. دکتر مشکور پس از اخذ دکترا، در سال 1338 به ایران بازگشت. سپس در دانشسرای عالی تهران به کار تدریس پرداخت و مجلة عربی زبان «الاخا» را در مؤسسه اطلاعات بنیان گذاشت و تا سال 1344 آن را رهبری کرد.
 چند سال بعد، با سمت رایزنی فرهنگی ایران در سوریه به دمشق سفر کرد و در همان حال، ضمن ادامة پژوهش و تحقیقات گسترده، به تدریس تاریخ فرق و مذاهب اسلام در دانشگاه دمشق سرگرم شد. دکتر مشکور، پس از عبدالله زنجانی و عباس اقبال به واسطة شایستگی‌های علمی خود سومین استاد ایرانی بود که به عضویت فرهنگستان عالی دمشق درآمد. دکتر مشکور در سال 1357 به ایران بازگشت و در حالی که کرسی تدریس در دانشگاه تربیت  معلم را در اختیار داشت، در سال 1358 بازنشسته شد.
از جمله کارهای پژوهشی دکتر مشکور می‌‌توان از: کشف آرامگاه شهاب‌الدین سهروردی در باب البرید شهر حلب و مقبرة فارابی در باب‌‌الصغیر دمشق نام برد. از دکتر مشکور نزدیک به پنجاه کتاب بر جای مانده است که از برجسته‌ترین تألیفات او کتاب «فرهنگ تطبیقی عربی با زبان‌های سامی و ایرانی» است. این اثر در دو جلد و نزدیک به 1010 صفحه نگاشته شده است و اثر چشمگیر و کارآیی در زبان‌شناسی و ریشه‌یابی زبان‌های سامی و ایرانی است.
استاد محمدجواد مشکور در 25 فروردین‌ ماه سال 1374 خورشیدی در اثر سکته مغزی درگذشت.


     

بازگشت