از متخصص اسناد بپرسيد
صفحه هاي مرتبط
 
پربازديدهاي امروز
 
 

مشاهده جزئيات

تاریخ شفاهی جنگ جهانی دوم



تاريخ درج خبر :




اخيراً در كتابخانة شهر يوبا در ايالت كاليفرنيا طرحي در مورد جنگ جهاني دوم شروع شده است. مطلب زير دربارة اين پروژه توسط نانسي پاسترنك نوشته شده است[1].

دانا هوبارد جوان­تر از آن است كه در جنگ جهاني دوم خدمت نظامي كرده باشد اما در جايگاه معلم بازنشستة مدرسه مريزويل، داستان­ هايي را كه در هنگام ملاقات با خويشاوندانش شنيده بود، به خاطر مي­ آورد. او به ياد مي­ آورد كه خبر مرگ پسر عمويش ـ­كه به وسيله آتش دشمن كشته شده بودـ را شنيده است، به خاطر مي آورد كه شب­ ها خاموشي اعلام مي­ شد تا شهر از حملات دشمن در امان باشد و مأموريت­ ها نيز انجام شود.

ماه گذشته دانا هوبارد 79 ساله اولين كسي از ساكنين اين منطقه بود كه در طرح تاريخ شفاهي جديد كتابخانة يوبا كانتي شركت كرد. علاوه بر اطلاعات مربوط به آن­چه كه او سال­ هاي افسردگي بزرگ دهه 1940 مي­ نامد، توضيحات او دربارة زندگي در يوبا كانتي و ماجراهاي او در كلاس درس سدارلين، رويDVD  ضبط شده است.

هوبارد مي­ گويد وقتي كه نيروي هوايي بييل پايگاه هوايي خود را گسترش داد، تقريباً تمام دانش ­آموزان، سدارلين را ترك كردند و چون اغلب خانواده ­هاي آنها توانايي حمايت مالي از آنها را نداشتند، فرزندان از ادامة تحصيل به مدت يك سال بازماندند. در حالي كه دوست داشتند به مدرسه بازگردند.

جينا زوراكوفسكي، كتابداري كه اين پروژه را آغاز كرده است، مي­ گويد داستان­ هايي مثل داستان هوبا مي­تواند به تاريخ بُعد ببخشد. اين داستان­ ها همچنين مي ­تواند روي وقايعي كه منجر به شكل گيري زندگي ساكنان فعلي در اين محل شده است، نور بيافكند.

زوراكوسكي در فهرستي، موضوع­ هاي پيشنهادي خود را براي ضبط مصاحبه اعلام كرده است: خاطراتي از جابجايي اردوگاه­ هاي ژاپني، زندگي در كاليفرنيا تحت عنوان اقليت، خاطرات كتابخانة پاكارد و زندگي در مقابل خانه در جنگ جهاني دوم.

وي همچنين يك برگة اطلاعات در اختيار مصاحبه شونده مي­ گذارد تا شركت كننده در صورت تمايل بتواند يك يا دو دوست خود را به عنوان مصاحبه­ گر و يا كمك، همراه خود بياورد و همچنين يادمان­ ها و يا عكس ­هايي براي كمك به نمايش داستان ­هاي شخصي نيز همراه خود داشته باشد.

زوراكوسكي مي­ گويد: در پايان مصاحبه، دي وي دي ضبط شده در اتاق كاليفرنياي كتابخانه قرار خواهد گرفت و در آينده مورخان و شجره­ شناسان از آن بهره خواهند برد. همچنين يك نسخه از آن به مصاحبه شونده داده خواهد شد تا براي خانواده خود نگهداري كند.

هوبارد همسن و سالان خود را تشويق مي­ كند كه داستان زندگي خود را بنويسند چرا كه او داستان­ هاي زيادي از آنها شنيده است.

وي مي ­گويد بسياري از آن ها از اينكه داستان خود را براي كسي از افراد فاميل يا دوستان­شان بگويند، اجتناب مي­ كنند. او به دوستانش مي­ گويد هر فردي كه 65 سال سن دارد، حتماً داستاني براي گفتن دارد.

http://www.appeal-democrat.com



1. به نقل از سايت اپيل دموكرات.


 
 
 

بازگشت