زماني كه سطح زير يك منحني را بخواهيم به دست آوريم، در يك فاصله معين از منحني مربوط، انتگرال مي گيريم. حال اگر به جاي يك منحني بر روي يك صفحه، يك لايه در فضا داشته باشيم مي توان با دوبار به كار گيري انتگرال در فاصله معين حجم زير لايه را به دست آورد. در موضوع محتوا و نگهداري و تجميع نيز همين موضوع صدق مي كند. اگر با ديدي سطحي ومنطبق بر يك صفحه و حالت خاص به جمع آوري اطلاعات بپردازيم در واقع انتگرال ساده اي را از منحني گرفته ايم كه نيازها و داشته هاي ما را نشان مي داده است. اما اين تجميع و انتگرال گيري فاصله زيادي را با تجميع هر آنچه در فضاي محتوا وجود دارد  داراست و براي گرد آوري آن مي بايست عمل انتگرال گيري را بر روي صفحات بيشماري انجام دهيم. در واقع بايد انتگرال از انتگرال بگيريم و به بيان واضح تر، سياست تجميع براي مؤسسه اي كه وظيفه اش تجميع هر آنچه در فضاي محتواست، نمي تواند با دخالت مستقيم و گرد آوري مورد به مورد انجام پذيرد، بلكه بايد بستر تجميع و راهكارهاي آن، ‌ابزار و استاندارد مورد نياز و حمايت هاي آموزشي و خلاصه مديريت كلي تجميع از طرف اين سازمان انجام پذيرد و تمامي مؤسسات، داوير دولتي و محققان عهده دار تجميع فعاليت هاي خود و ارائه آن به صورتي استاندارد و همگن با يكديگر باشند و سازمان در واقع تجميع كننده اين تجميع كنندگان باشد. با اين روش، جهشي خيره كننده در رسيدن به حافظه و محتواي ملي بر خواهيم داشت و نويدي روشن به اطلاع رساني نوين و همه جانبه و به تبع آن توليد دانشي در خور و شأن ملت ايران خواهيم داشت. ان شاء الله